Uzasadnienie
Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W przypadku bezczynności organu tego rodzaju środkiem jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), które kierowane jest do organu wyższego stopnia. Zgodnie z treścią art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) organem wyższego stopnia w stosunku do Wojewody jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Wobec tego, aby skutecznie zainicjować postępowanie sądowe ze skargi na bezczynność Wojewody [...], przed jej wniesieniem skarżący powinni wystąpić ze wspomnianym zażaleniem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W piśmie procesowym z dnia [...] r. K. W. poinformowała Sąd, że takiego zażalenia nie składała, natomiast pozostali skarżący nie udzielili odpowiedzi na wezwanie Sądu w tym zakresie.
Mając na względzie przywołane wyżej okoliczności należało stwierdzić, że skarga K. W. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., natomiast skargi pozostałych skarżących należało odrzucić w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. ze względu na nieuzupełnienie braku formalnego w wyznaczonym terminie.