Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 lutego 2022 r. R. R. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Burmistrza Miasta O. w przedmiocie wykonania obowiązku likwidacji szkód powstałych w urządzeniu melioracji wodnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej zwana p.p.s.a.) dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy środkiem tego rodzaju jest ponaglenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 37 § 1 i § 3 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy, a w szczególności z pisma skarżącego z 3 stycznia 2022 r., skarżący nie wyczerpał toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedził skargi ponagleniem do organu wyższego stopnia. Jak wynika z akt sprawy, takie ponaglenie skarżący wniósł do A w dniu 30.03.2022 r. a więc po dniu wniesienia skargi do sądu (07.02.2022 r.).
W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.