Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 maja 2026 r. D.Y. (dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Gliwicach z dnia 24 czerwca 2026 r., wezwano skarżącego do wykazania, że wystąpił w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej - w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 2 lipca 2026 r.
Pismem nadanym w dniu 8 lipca 2026 r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Na postawie art. 161 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przedmiotowej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek niedopuszczalności cofnięcia skargi. Powyższe uzasadniało umorzenie postępowania sądowego.
Wobec tego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.