Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie wykonania określonych robót budowlanych.
Wraz ze skargą złożony został na druku urzędowego formularza PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 lipca 2015 r. skarżący został wezwany do wykazania w terminie 7 dni, że wystąpił z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do organu wyższego stopnia (tj. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego) w trybie określonym z art. 37 k.p.a. pod rygorem odrzucenia skargi
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 pkt 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednakże, zgodnie z art. 247 P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2004, str. 321, wyrok NSA z dnia 7 stycznia 2003 r. sygn. akt 745/02). Podkreślenia wymaga, iż prawo pomocy nie przysługuje przede wszystkim w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, np. nie ulega wątpliwości, że upłynął termin do jej wniesienia, czy też strona nie wyczerpała toku instancji (zob. postanowienie NSA z 28 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 35/09).
W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w postępowaniu dotyczącym bezczynności [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Zauważyć natomiast należy, że art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skargi zarzucającej organowi bezczynność, tego rodzaju środkiem jest przewidziane w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) zażalenie kierowane do organu wyższego stopnia.
Z analizy akt sprawy wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że skarżący złożył skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nie poprzedzając jej wniesieniem zażalenia na podstawie art. 37 k.p.a. Skarga ta jest zatem niedopuszczalna. Niedopuszczalność skargi jest natomiast jej oczywistą bezzasadnością w rozumieniu art. 247 P.p.s.a., a tym samym podstawą do odmowy przyznania prawa pomocy (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2004 r., sygn. akt OZ 140/04, Lex nr 220389 oraz z dnia 20 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 619/12).
Z tych względów, na podstawie art. 247 P.p.s.a., należało odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy.