Uzasadnienie
E. P., na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych.
W treści formularza wskazała, że jedynym dochodem uzyskiwanym w jej trzyosobowej rodzinie jest wynagrodzenie jej małżonka – T. P. w wysokości około 1700 zł (1328 zł netto miesięcznie co potwierdza nadesłany wyciąg z rachunku bankowego dołączony do sprawy II SAB/GL 29/10) oraz świadczenie uzyskiwane z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. Poziom stałych miesięcznych wydatków skarżąca określiła na około 1200 zł (czynsz za mieszkanie, koszty studiów córki, wyżywienie, opłaty za media). Pełnoletnia córka wnioskodawczyni studiuje, zaś sama skarżąca jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku, co potwierdziła stosownym zaświadczeniem. Rodzina E. P. nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Mając na względzie okoliczności dotyczące stanu rodzinnego i majątkowego wnioskodawczyni uznano, że zaistniały podstawy do uwzględnienia jej wniosku.
Strona wykazała bowiem, że jedynym dochodem w jej rodzinie jest wynagrodzenie za pracę jej małżonka. Biorąc pod uwagę jego wysokość (około 1328 zł netto) i uwzględniając ilość członków rodziny (trzy osoby), uznać przyjdzie, że wystarczy ono na pokrycie podstawowych potrzeb egzystencjalnych. Z treści formularza wynika, że rodzina skarżącej uzyskuje wsparcie ze strony MOPS w Z. w postaci dodatku mieszkaniowego, co pośrednio potwierdza tezę o trudnej sytuacji materialnej strony.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.