Uzasadnienie
W. L., na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu powołując się na trudną sytuację materialną. Z treści formularza wynika, że skarżąca utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego uzyskiwanego w kwocie 1832 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką (w 1/3) budynku mieszkalnego o pow. 187 m2. Strona zadeklarowała, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego W. L. nadesłała dokumenty obrazujące jej dochód oraz poziom miesięcznych wydatków.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Przy ocenie wniosku o przyznanie prawa pomocy zasadnicze znaczenie mają dane uzyskane od strony na temat jej statusu materialnego. W oparciu o nie następuje porównanie uzyskiwanych dochodów z niezbędnymi, stałymi wydatkami a następnie konfrontacja kwoty pozostającej do dyspozycji strony z potencjalnymi kosztami, do poniesienia których skarżąca może być zobowiązana.
Realiach niniejszej sprawy wpis od skargi, który jest zasadniczym wydatkiem na tym etapie postępowania wynosi 100 zł – zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Nie jest to kwota, której uiszczenie wywołałoby dla skarżącej znaczące, negatywne reperkusje finansowe. Uzyskiwanie dochodu w kwocie ponad 1800 zł miesięcznie netto na osobę i ponoszenie stałych wydatków w wysokości około 500 zł (co ustalono w oparciu o nadesłane dokumenty) uzasadnia twierdzenie, że stronę stać na samodzielne opłacenie kosztów sądowych. Do jej dyspozycji pozostaje bowiem 1300 zł netto, a więc wygospodarowanie 100 zł nie powinno nastręczać stronie zasadniczych trudności. Uzasadnieniem dla przyznania fachowego pełnomocnika z urzędu nie może być natomiast brak orientacji w sprawie.
Z tych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.