Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. Burmistrz Miasta S. poinformował skarżącego M. R. o zaklasyfikowaniu należącej do niego nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] do kategorii nieruchomości, do których jest uniemożliwiony dojazd przez cały rok i zobowiązał skarżącego do dostarczania odpadów komunalnych w wyznaczone w tym celu miejsce.
W dniu [...] r. M. R. wezwał Burmistrza Miasta S. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niewykonaniu przez Gminę S. ciążącego na niej obowiązku odbioru odpadów komunalnych.
W odpowiedzi organ poinformował skarżącego, że zgodnie z § 9 ust.11 uchwały Rady Miasta S. z dnia [...] r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy S., właściciele nieruchomości obowiązani są udostępnić pojemniki przeznaczone do zbierania odpadów komunalnych w miejsce umożliwiające swobodny do nich dojazd specjalistycznym pojazdom – pojazdom z zabudową bezpyłową (tzw. śmieciarkom), hakowcom, itp.
Pismem z dnia 31 marca 2014r. M. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na niewykonanie czynności nakazanych prawem, poprzez zaniechanie przez Burmistrza Miasta S. jako organu wykonawczego Gminy S., odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na których zamieszkują mieszkańcy.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta S. w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w pismach kierowanych do skarżącego i na tej podstawie wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kwestią zasadniczą w rozpoznawanej sprawie jest ocena, czy skarga mieści się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem obowiązkiem sądu jest zbadanie między innymi legitymacji skarżącego, zachowania terminu do wniesienia skargi, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. Ocenie sądów administracyjnych podlega zgodność z prawem decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie M. R. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta S. polegającą na niewykonywaniu ciążącego na nim z mocy ustawy obowiązku odbioru odpadów komunalnych. Wskazać należy, że kwestię tę szcegółowo reguluje ustawa z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2013r., poz.1399 z późn. zm.). Niewątpliwie zgodnie z przepisami zawartymi w treści powołanej ustawy gminy są zobowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na których zamieszkują mieszkańcy (art.8c ust.1). W tym celu burmistrz zobowiązany jest zorganizować przetarg na odbieranie odpadów (art.6d ust.1) i zawrzeć z wyłonionym w drodze przetargu przedsiębiorcą umowę na odbieranie odpadów.
Jednocześnie burmistrz jest organem egzekucyjnym w egzekucji należności pieniężnych z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi (art.6qa). Wskazać również należy, że obowiązek odbioru odpadów stanowi zadanie własne gminy. W tym zakresie organem który sprawuje nadzór nad działalnością burmistrza jest rada gminy
W ocenie skarżącego nieodbieranie odpadów naruszyło jego interes prawny i stanowiło podstawę do wniesienia skargi na podstawie art.101a ust.1 w zw. z art.101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym.
Sąd nie podziela tego stanowiska wskazując, iż podnoszona przez skarżącego bezczynność organu dotyczy zaniechania działania, które nie stanowi czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. a tym samym nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Do przyjęcia, że dana czynność jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa niezbędne jest stwierdzenie, że przedmiotowa czynność podjęta jest w sprawie indywidualnej, ma charakter publicznoprawny, dotyczy uprawnień i obowiązków wynikających z przepisu prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem podejmującym daną czynność (por. uchwała NSA z dnia 3 września 2013r., sygn. akt I OPS 2/13).
Wbrew twierdzeniom skargi burmistrz nie jest zobowiązany do wywozu odpadów z nieruchomości należącej do skarżącego, a jedynie jak wyżej wykazano zobowiązany jest przez ustawę do zorganizowania wywozu odpadów, poprzez wyłonienie odpowiedzialnej za wywóz firmy i podpisanie z nią umowy.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że czynność wykonania której domaga się skarżący nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skoro więc czynność ta nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, czego wymaga art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to należało wniesioną skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jako złożoną w sprawie nie należącej do właściwości sądów administracyjnych.
W związku z brakiem właściwości sądów administracyjnych nie jest możliwe odniesienie się do pozostałych zarzutów i wniosków skargi, ponieważ zmierzają one do merytorycznego zbadania sprawy.