Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] r., ostatecznie doprecyzowanym pismem z dnia[...] r., A. W. zwrócił się do Ministra Infrastruktury o wydanie decyzji o wywłaszczeniu i odszkodowaniu za bezprawne władanie przez Skarb Państwa działką gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym [...], położoną w T. przy ulicy [...], ujawnioną w księdze wieczystej nr [...].
Minister Infrastruktury przekazał wniosek Wojewodzie [...] celem zbadania sprawy, a następnie z uwagi na wniesienie przez skarżącego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, wyznaczył mu dwumiesięczny termin na załatwienie sprawy.
Wobec braku jednoznacznych dokumentów potwierdzających tytuł własności do ww. nieruchomości Wojewoda [...] zobowiązał A. W. do przedłożenia uwierzytelnionej kserokopii umowy sprzedaży nieruchomości z dnia [...]r. i wskazania numeru księgi wieczystej, w której aktualnie ujawniona jest działka nr 1. W odpowiedzi na powyższe skarżący przedłożył kserokopię zawiadomienia Państwowego Biura Notarialnego w G. Oddział w T. o zmianie właściciela nieruchomości oznaczonej nr działki 1.
Wobec powyższego Wojewoda [...] pismem z dnia [...] r., w celu prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej nieruchomości, wystąpił do Sądu Rejonowego w T. Wydziału Ksiąg Wieczystych z wnioskiem o wydanie odpisu księgi wieczystej nr [...]oraz o wydanie dokumentu z akt ww. księgi tj. przedmiotowej umowy sprzedaży. Dopiero przy piśmie z dnia [...] r. Sąd Rejonowy nadesłał wnioskowane dokumenty.
Z kolei pismem z dnia [...]r. skarżący wniósł we własnym oraz w imieniu swojej małżonki S. W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i odszkodowania.
Decyzją z dnia [...]r., nr [...]Wojewoda [...] umorzył postępowanie w sprawie z wniosku skarżącego dotyczącego wydania decyzji potwierdzającej nabycie przez Skarb Państwa własności nieruchomości oznaczonej geodezyjnie działką nr 1 o pow. [...] m2 ujawnionej w księdze wieczystej nr [...] prowadzonej przez sąd Rejonowy w T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane wniesioną przez skarżącego skargą na bezczynność organu podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Istotą skargi na bezczynność organu nie jest bowiem wyłącznie ustalenie przez sąd, czy w prowadzonej przez organ sprawie administracyjnej nastąpiło w przeszłości uchybienie przepisom regulującym terminy załatwiania spraw administracyjnych (art. 35 kpa). Gdyby tak było, to w omawianej sprawie należałoby niewątpliwie uznać, że organ pozostawał w bezczynności. Kwestie te jednak nie miały żadnego znaczenia dla uwzględnienia skargi, gdyż na etapie postępowania sądowoadministracyjnego stan bezczynności organu ustał wskutek podjęcia decyzji. Ta okoliczność z kolei ma istotne znaczenie, albowiem celem i sensem uregulowania zawartego w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność, jest zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej, czyli polecenie przez sąd organowi załatwienia sprawy administracyjnej bez wskazywania w jaki sposób winno to nastąpić tzn. bez określenia czy organ ma uwzględnić żądanie strony, czy mu odmówić, a jedynie polecenie załatwienia sprawy czyli - w większości przypadków - zobowiązanie do wydania decyzji administracyjnej rozstrzygającej sprawę.
Z powyższego wynika, że wyrokowanie w sprawie, w której organ podjął decyzję nie jest ani możliwe, ani celowe, jeżeli wydanie decyzji nastąpiło już po wniesieniu skargi (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA z 2009 r., Nr 4, poz. 63).
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania m.in. wówczas, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W ocenie Sądu wydanie przez organ decyzji merytorycznej, po wniesieniu skargi na bezczynność, ale przed jej rozpoznaniem przez sąd, powoduje, iż postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe, podlega umorzeniu.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.