Uzasadnienie
Z treści skargi A.M. wynika, że zarzuca on Prezydentowi Miasta Z. bezczynność polegającą na niewykonaniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]r. nr PINB [...], nakładającej na Gminę Z. obowiązek wykonania prac remontowych w budynku usytuowanym przy ulicy [...] w Z. Zarzut bezczynności może dotyczyć tylko przypadków określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) - zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Przepis art. 3 § 2 pkt 1 - 4 wymienia takie rodzaje aktów jak:
- - decyzje administracyjne;
- - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- - inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z powyższego wynika, że skarga na bezczynność może dotyczyć tylko sytuacji, w której organ administracji publicznej, będąc na mocy konkretnego przepisu prawa zobowiązany do wydania aktu administracyjnego (np. decyzji lub postanowienia) nie czyni tego.
W realiach rozpoznawanej sprawy Prezydent Miasta Z. nie jest zobligowany do wydania jakiegokolwiek rozstrzygnięcia, czy to na podstawie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), czy też na podstawie innych przepisów. Występuje on bowiem jako podmiot reprezentujący Gminę Z., będącą adresatem decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. nakładającej na Gminę obowiązek wykonania określonych robót budowlanych w budynku położonym przy ul. [...]w Z. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie może być adresatem żądania przeprowadzenia kontroli, czy Prezydent Miasta Z. zaniechał wydania aktu administracyjnego, gdyż jak wynika to z przywołanych wyżej powodów nie był do podjęcia aktu lub dokonania czynności zobligowany.
Mając na względzie powyższe skargę należało uznać za niedopuszczalną, a w konsekwencji odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.