Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 marca 2013 r. A. M. oraz T. M. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy J. w sprawie o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Wójta Gminy J. z dnia [...] r., znak [...] dotyczącą przeniesienia uprawnień we wspólnocie gruntowej.
W odpowiedzi na skargę organ zawnioskował o umorzenie postępowania sądowego argumentując, że w związku z wydaniem w dniu [...] r. decyzji nr [...], którą to odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] r. wobec braku podstaw do jej uchylenia - ustał stan przewlekłości postępowania administracyjnego. Nadto organ zważył, że skarżący nie wyczerpali przysługującego im środka zaskarżenia, tj. zażalenia.
Zarządzeniem z dnia 27 maja 2013 r. Przewodniczący Wydziału II zobowiązał skarżących do wykazania, że przed złożeniem skargi wystąpili oni w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a.", z zażaleniem do organu wyższego stopnia tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy J. postępowania wznowionego w sprawie przeniesienia uprawnień we wspólnocie gruntowej. Skarżący poinformowani zostali, że powyższego można dokonać poprzez nadesłanie odpisu takiego zażalenia. Na dokonanie wskazanych czynności wyznaczono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe, skarżący pismem z dnia 10 czerwca 2013 r. wskazali, że pismem z dnia 18 września 2012 r. ich pełnomocnik wystąpił do Wójta Gminy J. z zastrzeżeniem, że dalsza bezczynność organu skutkować będzie wystąpieniem ze skargą do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwaną "p.p.s.a." dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy, środkiem tego rodzaju jest zażalenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.). Skarżący jednakże nie wyczerpali toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie złożyli zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Należy nadmienić, że z powyższego obowiązku nie mogła zwolnić skarżących przywołana w piśmie z dnia 10 czerwca 2013 r. okoliczność, a mianowicie brak informacji ze strony organu o konieczności wystąpienia z zażaleniem do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez tenże organ.
Sąd nie mógł uznać także jako zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. pisma pełnomocnika skarżących z dnia 18 września 2012 r., zatytułowanego "zgłoszenie się do udziału w sprawie". Pismo to bowiem stanowi zapytanie do Wójta Gminy J. o etap prowadzonego postępowania administracyjnego, z jednoczesnym zasygnalizowaniem o ewentualnym wystąpieniu przez skarżących ze skargą do sądu administracyjnego w przypadku uzasadnionego zarzutu bezczynności organu.
W tym stanie rzeczy, skoro skarga złożona została bez zachowania wymaganego prawem trybu, to skargę taką, jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.