Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 lipca 2015 r. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wyegzekwowania obowiązków zapewnienia bezpiecznego użytkowania nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie wyjaśniając, że przywoływane w skardze pismo z dnia 4 maja 2015 r. stanowiące skargę na bezczynność wierzyciela, zostało przekazane na podstawie art. 65 Kpa [...]Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. jako organowi właściwemu w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§2) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 tej ustawy. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu. Oznacza to, iż bezczynność ta może dotyczyć jedynie sytuacji, w których organ nie wydaje decyzji administracyjnych, niektórych postanowień (w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających co do istoty, ponadto wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie) oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Przepis ten wymienia akty w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej wykraczającą poza ten zakres przedmiotowy określony w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżący zarzuca Wojewodzie [...] bezczynność polegającą na niewyegzekwowaniu od zobowiązanego obowiązku nałożonego postanowieniem nr [...] z dnia [...] r.
Jak wynika z regulacji zawartej w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w postępowaniu egzekucyjnym organ wydaje szereg postanowień w toku sprawy, jednakże wyegzekwowanie obowiązku nałożonego decyzją administracyjną nie następuje w postępowaniu, które kończy akt z art. 3 § 2 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z treścią art. 6 § 1a ustawy, gdy zobowiązany nie wykonuje nałożonego na niego obowiązku, podmiot, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony może zaskarżyć do organu wyższego stopnia bezczynność wierzyciela polegającą na niepodejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie.
Wskazane w powyższych przepisach ustawy skargi nie rozpatruje jednakże sąd administracyjny, lecz organ wyższego stopnia, wydając w tym przedmiocie postanowienie, na które służy zażalenie. Omawiana regulacja stwarza jedynie podmiotom wymienionym w art. 6 § 1 a ustawy egzekucyjnej możliwość wnoszenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu wyższego stopnia w wydawaniu postanowienia, o jakim mowa w tym przepisie bądź nierozpoznania zażalenia na postanowienie odmawiające uwzględnienia skargi, natomiast z regulacji tej dla tych podmiotów nie wypływa uprawnienie do wniesienia skargi na bezczynność wierzyciela w przypadku niepodejmowania przez niego czynności egzekucyjnych.
W konsekwencji skarżący, chcąc skutecznie wnieść skargę na bezczynność określoną w skardze, powinien uczynić to na drodze postępowania egzekucyjnego, kierując skargę do właściwego organu wyższego stopnia i dopiero na jego postanowienie oddalające skargę na bezczynność i wyczerpaniu trybu zażaleniowego, przewidziano skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, czego skarżący nie dopełnił.
Z treści przepisów wymienionych w ustawie Prawo budowlane oraz ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynika natomiast, że Wojewoda [...] nie ma żadnych uprawnień do skutecznego podejmowania czynności w przedmiotowej sprawie.
Z treści art. 80 ust. 2 Prawa budowlanego wynika wprawdzie, że to wojewoda jest organem nadzoru budowlanego, jednakże dalsza część zapisu tego przepisu wyraźni wskazuje, że wojewoda wykonuje zadania nadzoru budowlanego przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego jako kierownika wojewódzkiego nadzoru budowlanego, wchodzącego w skład zespolonej administracji wojewódzkiej. A zatem wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego jest organem wyższego stopnia nad powiatowym inspektorem nadzoru budowlanego i jest właściwy do rozpatrywania skarg na ten organ. Centralnym organem nadzoru budowlanego jest natomiast Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, który pełni funkcję organu wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego oraz sprawuje nadzór nad ich działalnością. A zatem ewentualną skargę na powiatowego inspektora nadzoru budowlanego czy wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego należy kierować do właściwych organów wyższego stopnia.
Tym samym jeżeli skarżący zarzuca bezczynność Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w D., winien stosownie do art. 6 § 1a ustawy wnieść skargę do organu wyższego stopnia, a więc [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. i dopiero na postanowienie tego organu oddalające skargę na bezczynność i wyczerpaniu trybu zażaleniowego, może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W sytuacji, gdy zarzuca natomiast bezczynność [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K., skargę taką winien wnieść do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wówczas na postanowienie tego organu oddalające skargę na bezczynność, po wyczerpaniu trybu zażaleniowego, bądź na bezczynność organu wyższego stopnia w wydawaniu postanowienia, o jakim mowa w powołanym przepisie, skarżący może wnieść skargę do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.