Uzasadnienie
M. C.-B. pismem z dnia 12 czerwca 2012 r. złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie bezpiecznego użytkowania obiektu budowlanego. Zdaniem skarżącej, jak wynika ze skargi, w postępowaniu prowadzonym przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej [...]WINB), doszło do "przewlekłości i zalegalizowania bezprawia w związku z brakiem rozpoznania zażalenia skarżącej z dnia 30 kwietnia 2012 r. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...]r.
Na wstępie należy stwierdzić, że w kompetencjach sądu administracyjnego od dnia 11 kwietnia 2012 r. mieści się rozpoznanie skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej powoływana jako p.p.s.a.).
Ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawodawca dokonał nowelizacji art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przez dopuszczenie możliwości złożenia do sądu administracyjnego skargi na przewlekłe prowadzenie sprawy, a także art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego przez wprowadzenie do niego możliwości złożenia zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. Zażalenie takie powinno być złożone do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 k.p.a.).
Powszechnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (np. WSA w Gliwicach post. z dnia 18 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Gl 65/09, Legalis) uznaje się, że uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. jest niezbędnym warunkiem złożenia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. Stanowisko takie znajduje uzasadnienie w treści art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę (a więc i skargę na przewlekłość postępowania) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W ocenie Sądu skarżąca powyższego warunku nie spełniła.
Pismo złożone przez nią na żądanie Sądu z dnia 8 maja 2012 r. (k. 88 akt sądowych) zostało wprawdzie skierowane do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, ale określono w nim, że dotyczy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D., a wskazany w nim ponadto zakres przedmiotowy nie pokrywa się z przedmiotem skargi z dnia 12 czerwca 2012 r.
W ocenie składu orzekającego pismo to nie stanowiło zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., a tym samym nie został spełniony niezbędny warunek do wniesienia skutecznej skargi. W związku z tym skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Skarżącej Sąd pragnie wyjaśnić, że zagadnienia związane ze skargą na przewlekłość postępowania administracyjnego reguluje przede wszystkim ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast wskazana w skardze – ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym (...) – Dz. U. Nr 179, poz. 1843 z późn. zm. – regulują zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze.
mw