Uzasadnienie
J. K. złożyła do tutejszego Sądu skargę na przewlekłe postępowanie, prowadzone przez Wójta L., w sprawie odszkodowania z działkę położoną w L. (nr [...]). Postępowanie w niniejszej sprawie przedstawiało się następująco.
Pismem z dnia 11 stycznia 2018 r., skarżąca zażądała od Wójta Gminy L. odszkodowania lub wykupienia działki o nr [...]. W jej ocenie znaczna część tej nieruchomości została włączona w pas ochrony drogi ekspresowej B.- Z. (woj. [...]). W związku z tym, że organ administracji nie dopatrzył się podstaw do wypłaty odszkodowania, czy też wykupu nieruchomości, pismem z dnia 2 lutego 2018 r. poinformował skarżącą o tym. Skarżąca zaś pismem z dnia 19 kwietnia 2018 r. złożyła skargę na Wójta Gminy L. do Rady Gminy L.. Ostatecznie w dniu [...] na Rada Gminy L. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy. O sposobie załatwienia sprawy została poinformowana skarżąca.
Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, przedstawiając przebieg postępowania i podejmowanych w sprawie czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 p.p.s.a.). Ponadto - w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. - sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd ją oddala (art. 151 p.p.s.a.). Zauważyć również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
W rozstrzyganej sprawie organy podejmowały szereg działań, jednakże w ocenie składu orzekającego działania te nie mogły skutecznie przyczynić się do załatwienia sprawy. Otóż skarżąca wniosła przede wszystkim o odszkodowanie za ograniczenie prawa własności nieruchomości w związku, w jej ocenie, z włączeniem nieruchomości w pas ochrony drogi ekspresowej B.- Z. (woj. [...]). Wariantowo skarżąca domagała się wykupu przedmiotowej nieruchomości (jej części). W takiej sytuacji Wójt Gminy L. powinien wezwać skarżącą do sprecyzowania swojego żądania. W sytuacji, gdy żądanie nadawało się do załatwienia w drodze decyzji administracyjnej powinien taką decyzję wydać. Jeśli zaś żądanie skarżącej okazałoby się oczywiście bezzasadne, konieczne było wydanie rozstrzygnięcia na podstawie art. 61a k.p.a. Ograniczenie się do przeprowadzenia postępowania w sprawie skargi na działania Wójta nie doprowadziło do rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zainicjowanej wnioskiem skarżącej.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd uznał, ze sprawa wypłaty odszkodowania, której dotyczy niniejsze postępowanie, była prowadzona przewlekle. Nie dopatrzył się jednak w tej przewlekłości rażącego naruszenia prawa.
W takim stanie rzeczy, w oparciu o art. art. 149 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.