Uzasadnienie
J. P. (dalej: "skarżący") pismem z dnia 29 czerwca 2026 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach (dalej: "organ") wobec nieudzielenia odpowiedzi na pisma skarżącego z dnia 9 marca 2026 r., 14 kwietnia 2026 r. i 28 kwietnia 2026 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz wyjaśnił, że w dniu 12 sierpnia 2026 r. udzielił odpowiedzi na wskazane pisma skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skargę w niniejszej sprawie należało uznać za niedopuszczalną.
Sąd administracyjny, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, jest zobowiązany do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona w art. 3 § 2 p.p.s.a.
W myśl tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji i postanowień wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.
Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach w związku z nieudzieleniem odpowiedzi na pisma skarżącego z dnia 9 marca 2026 r., 14 kwietnia 2026 r. i 28 kwietnia 2026 r. Dla oceny dopuszczalności skargi zasadnicze znaczenie ma zatem ustalenie, czy sprawa, której dotyczyły pisma, mieści się w zakresie sądowej kontroli działalności administracji publicznej, o której mowa w art. 3 p.p.s.a.
W ocenie Sądu, sprawa ta nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej.
Pisma skarżącego z dnia 9 marca 2026 r., 14 kwietnia 2026 r. i z dnia 28 kwietnia 2026 r. nie inicjowały postępowania administracyjnego w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej. Nie zmierzały one do wydania decyzji administracyjnej, postanowienia ani innego aktu rozstrzygającego o prawach lub obowiązkach skarżącego wynikających z przepisów prawa. Nie dotyczyły także podjęcia czynności materialno-technicznej z zakresu administracji publicznej, która odnosiłaby się do konkretnych uprawnień lub obowiązków skarżącego. Treść pism skarżącego wskazuje, że wnioskował on o udzielenie informacji w sprawie niewykonania drogi dojazdowej oraz oświetlenia elektrycznego do budynków mieszkalnych przy ul. [...]-[...] w S. Skarżący wnosił również o zajęcie przez organ stanowiska w zakresie podstaw faktycznych i prawnych przyjęcia, że przedmiotowa droga pozostaje w budowie, znaczenia prawnego udziału podmiotu innego niż inwestor w czynnościach prowadzonych przez organ nadzoru budowlanego, wskazania aktualnego statusu prawnego drogi dojazdowej do budynków przy ul. [...]-[...] oraz udzielenia informacji w jakim zakresie inwestor, określony w decyzjach o pozwoleniu na budowę, był wzywany do złożenia wyjaśnień w toku czynności prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego.
Wobec braku odpowiedzi organu na wyżej wskazane pisma skarżącego, wniósł on skargę na bezczynność Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach polegającą na braku zajęcia stanowiska i braku udzielenia odpowiedzi na pisma dotyczące inwestycji przy ul. [...]-[...] w S. Tak natomiast określone żądanie nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego. W konsekwencji ewentualny brak udzielenia odpowiedzi na takie pismo nie może być skutecznie kwestionowany w drodze skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. Skarga na bezczynność jest bowiem dopuszczalna tylko wtedy, gdy organ pozostaje bezczynny w sprawie, w której ciąży na nim prawny obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności podlegającej kontroli sądu administracyjnego. Innymi słowy, bezczynność może być przedmiotem skargi wyłącznie wtedy, gdy dotyczy sprawy mieszczącej się w katalogu z art. 3 § 2 pkt 1-4 lub 4a p.p.s.a., albo innych spraw objętych kognicją sądów administracyjnych na podstawie przepisów szczególnych.
Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Pisma skarżącego nie mogą zostać zakwalifikowane jako żądania załatwienia sprawy administracyjnej, której rezultat podlegałby sądowej kontroli. Nie jest to także sprawa dotycząca aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej odnoszącej się do uprawnienia lub obowiązku skarżącego wynikającego z przepisów prawa.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.