Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 września 2015 r. E. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 16 października 2015 r. wezwał skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpił w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej kpa, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 5 listopada 2015 r. i pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powołanego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Analiza materiałów sprawy wskazuje natomiast, że skarżący nie wystosował takiego wezwania, lecz od razu wniósł do Sądu skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie rozgraniczenia nieruchomości.
Tymczasem przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, iż Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, a zatem przedmiotowa skarga jako niepoprzedzona stosownym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Na marginesie należy wskazać, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] po rozpoznaniu odwołania B. O. oraz E. O. od ww. decyzji Prezydenta Miasta K. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia