Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 kwietnia 2022 r. [...] E. [...] Sp. j. w Z. (dalej jako: strona skarżąca) złożyła skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. w sprawie zwrotu opłat za wydanie pozwoleń wodnoprawnych.
W skardze wskazano, że strona skarżąca reprezentowała Miasto R. w sprawie o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego i z własnego rachunku dokonała opłaty za wydanie pozwolenia wodnoprawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Kognicja sądów administracyjnych została wyznaczona w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). W myśl tego przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji państwowej.
Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Do wniesienia skargi legitymowany jest podmiot, który posiada interes prawny w rozstrzygnięciu danej sprawy.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne.
W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca domaga się stwierdzenia bezczynności organu w sprawie zwrotu opłaty, uiszczonej z tytułu wydania pozwoleń wodnoprawnych. Podkreślić jednak należy, że w postępowaniu, w którym została wniesiona opłata za udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, strona skarżąca nie działała we własnym imieniu, ale jako pełnomocnik Miasta R., które było stroną postępowania. W konsekwencji, mimo że strona skarżąca posiada interes faktyczny w rozpatrywanej sprawie, będąc bezpośrednio zainteresowaną dokonaniem zwrotu opłaty, którą uiściła imieniem innego podmiotu, to nie posiada ona interesu prawnego, a zatem nie jest legitymowana do wniesienia skargi na bezczynność organu we wskazanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.