Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J. R. zarzucił Wojewodzie S. bezczynność w sprawie załatwienia jego wniosku z dnia [...] r. W rzeczonym wniosku skarżący domagał się wydania przez Wojewodę S. zaświadczenia o przeznaczeniu działek nr [...] i nr [...] obręb M. k.m. [...] dod. [...] położonej w Z. przy ul. [...] oraz o załączenie do zaświadczenia stosownego wyrysu z decyzji lokalizacyjnej obrazującego położenie na tej nieruchomości linii rozgraniczającej teren przeznaczony pod budowę autostrady. W uzasadnieniu skargi podał, że do dnia jej wniesienia nie otrzymał ani zaświadczenia ani postanowienia o odmowie jego wydania. Wskazał także, że w dacie wniesienia skargi nie otrzymał również odpowiedzi na złożone przez niego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. zażalenie do Ministra Budownictwa z dnia [...] r.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda S. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że w dniu [...] r. skarżącemu udzielono odpowiedzi na jego pismo wydając odbitkę ksero załącznika mapowego. Powyższe zostało potwierdzone notatką służbową sporządzoną przez inspektora prowadzącego sprawę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 – 4 tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest z mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Z treści wniosku złożonego w dniu [...] r. wynika, że skarżący domagał się wydania mu zaświadczenia w trybie art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. Stosownie do tego przepisu zaświadczenie wydaje się, jeżeli osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego, a zgodnie z § 3 tego artykułu powinno być ono wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni.
W ocenie Sądu wydawanie zaświadczeń w opisanym trybie mieści się w katalogu aktów lub czynności objętych hipotezą art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nadto zauważyć należy, że w kontrolowanym postępowaniu legitymacja do wniesienia skargi na bezczynność organu wynikać może także z art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. bowiem w świetle art. 219 k.p.a. odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia na które służy zażalenie.
Z treści skargi, odpowiedzi na skargę oraz nadesłanej na żądanie Sądu kopii pisma skarżącego z dnia [...] r. opatrzonego adnotacjami urzędowymi wynika, że skarżący nie otrzymał zaświadczenia o żądanej przez niego treści. W miejsce tego otrzymał on bowiem jedynie "odbitkę ksero załącznika mapy". Wobec powyższego wbrew twierdzeniom zamieszczonym w odpowiedzi na skargę nie ulega wątpliwości, że w kontrolowanym postępowaniu Wojewoda S. pozostaje w stanie bezczynności, nie wydał bowiem żądanego zaświadczenia ani też postanowienia o jakim jest mowa w art. 219 k.p.a. Na marginesie zauważyć przyjdzie, że w przesłanych Sądowi aktach sprawy brak jest także pisemnego potwierdzenia odbioru przez wnioskodawcę sporządzonej odbitki, czego nie może zastąpić adnotacja sporządzona przez pracownika organu.
W tym stanie rzeczy w oparciu o przepis art. 149 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. Wskazać należy, że początek biegu terminu do wykonania orzeczenia wynika z art. 286 § 2 p.p.s.a. O kosztach postępowania zaś Sąd rozstrzygał w oparciu o art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a.
SW