Uzasadnienie
W swojej skardze z dnia [...] r. I.K. zarzuciła Prezydentowi Miasta Z. bezczynność polegającą na niepotwierdzeniu za zgodność z oryginałem wydanych z akt sprawy kopii dokumentów oraz odmowy wydania oryginału dowodu wpłaty skarbowej. Skarżąca przyznała co prawda, że na otrzymanych dokumentach organ umieścił pieczęć "za zgodność z oryginałem", jednak że w jej ocenie nie jest to wystarczające, albowiem kserokopie dokumentów nie wskazują przez kogo zostały one wydane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kognicja sądów administracyjnych wyznaczona została treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) oraz w innych ustawach, do których odsyła art. 3 § 3 tej ustawy. Co do zasady kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- - decyzje administracyjne,
- - niektóre postanowienia (wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające co do istoty, ponadto wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie),
- - inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- - pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- - akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- - inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- - akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego.
Jak również w określonych przez ustawę przypadkach bezczynności tych organów lub przewlekłego prowadzenia przez nie postępowania.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie jest żaden konkretny akt administracyjny wydany przez organ administracji publicznej jak również bezczynność organu dotycząca niewydania konkretnego aktu. Skarżąca kwestionuje natomiast czynności materialno - techniczne dokonywane przez organ. Zauważyć przyjdzie, że akurat w tym przypadku Sąd nie jest uprawniony do kontroli działań organu, ponieważ brak jest wyraźnej podstawy ustawowej przyznającej mu tego rodzaju kompetencje. W szczególności zaś działanie organu, które opisuje skarżąca nie może być traktowane jako niepodjęcie innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skargę I.K. jako niedopuszczalną należało odrzucić. W myśl powołanego wyżej przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.