Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 marca 2022 r. H. H. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 maja 2022r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz wykazanie czy wystąpiła w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych, wówczas powinna nadesłać do sądu jego odpis (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Ponadto zarządzeniem z dnia 12 maja 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 złotych.
Przesyłka pocztowa zawierająca w.w wezwania oraz odpis odpowiedzi na skargę została doręczona skarżącej w dniu 23 maja 2022 r.
Wpis od skargi w wysokości 100 zł został uiszczony, na rachunek tut. Sądu wpłynął 23 maja 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W związku z powyższym w przypadku wniesienia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność.
Stosownie do art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm. - dalej "k.p.a."). Na podstawie powyższego artykułu k.p.a. stronie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność). Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1) lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2).
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a., stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Stanowisko takie jest prezentowane w orzecznictwie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienie NSA z dnia 8 lutego 2021 r., dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzecznia.nsa.gov.pl).
Tym samym Sąd przyjął, że skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu odwoławczego, stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., musi poprzedzać opisany wyżej środek prawny.
W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony. Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie wskazała, że występowała w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniami do organów wyższego stopnia w zaskarżonych przez nią sprawach. Zaznaczyła również, że wszystkie pisma, które wysyłała jako ponaglenia dołączyła do pisma z dnia 23 maja 2022 r. jako jego załączniki. Zdaniem Sądu wskazywane w przez skarżącą pisma załączone do pisma z dnia 23 maja 2022 r. z dnia 21 marca 2022 r oraz z dnia 16 lutego 2022 r nie sposób uznać za spełniające przesłankę wyczerpania środków zaskarżenia. Według Sądu treść ww. pism wskazuje jednoznacznie, że nie stanowią one ponaglenia na bezczynność, ale co najwyżej skarżąca opisuje w nich swoją sytuację oraz wskazuje na czynności jakie podejmowała wobec organu.
W tej sytuacji przyjąć należy, że skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia, a tym samym nie spełniła jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., w punkcie I sentencji postanowienia skargę odrzucił.
Na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 2 sentencji.