Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...], znak: [...] Prezydent Z. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych – Oddział [...] w K. pozwolenia na przebudowę ul. [...] w Z. – na skrzyżowaniu z projektowaną autostradą [...], odcinek "węzeł S." – węzeł W., na wymienionych działkach, położonych w rejonie ul. [...], projektowanej autostrady [...], ul. [...], ul. [...], ul. [...], ul. [...] oraz linii kolejowej (relacji G. – K.), wraz z przebudową i budową sieci i urządzeń uzbrojenia terenu.
Następnie po ponownym rozpatrzeniu wniosku R.R. i J.R. (współużytkowników wieczystych działek nr [...], i [...] położonych w Z. przy ul. [...]), w związku z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 27 stycznia 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1257/05, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] nr [...] stwierdził nieważność powyższej decyzji Prezydenta Miasta Z. jako wydanej z naruszeniem właściwości Wojewody [...].
Z kolei J.R. w dniu [...] wezwał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. do nakazania rozbiórki obiektów budowlanych lub ich części, zrealizowanych na podstawie wyeliminowanej z obrotu prawnego decyzji z dnia [...] nr [...] – w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
Pismo to Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. działając na podstawie art. 83 ust. 3 w zw. z art. 82 ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, przekazał do rozpatrzenia [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, stojąc na stanowisku, że ulica [...] w Z. na dzień [...] stanowiła fragment drogi wojewódzkiej nr [...] (pismo z dnia [...]).
Natomiast J.R. pismem z dnia [...] wniósł zażalenie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na niezałatwienie sprawy przez PINB w Z. – w terminie do dnia [...], wskazanym w wezwaniu z dnia [...]. Żalący się podniósł, że decyzja GINB z dnia [...] została doręczona organowi I instancji jako właściwemu do przeprowadzenia postępowania naprawczego w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę.
Po rozpatrzeniu zażalenia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 37 § 2 kpa, odmówił wyznaczenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Zdaniem organu II instancji, żądanie wdrożenia postępowania administracyjnego nie jest zasadne, bowiem przebudowa ul. [...] w Z., stanowiącej fragment ciągu drogi wojewódzkiej nr [...], objęta była decyzją Wojewody [...] z dnia [...] nr [...].
W tej sytuacji J.R. w dniu [...] wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z., domagając się wyznaczenia temu organowi 30-dniowego terminu do nakazania rozbiórki obiektów budowlanych lub ich części, wykonanych na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...], której nieważność została stwierdzona decyzją GINB z dnia [...]. Nadto, skarżący wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zdaniem skarżącego, błędne jest stanowisko organu II instancji zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...], iż na realizację inwestycji zezwolił odrębną decyzją Wojewoda [...], gdyż wydane przez oba organy decyzje o pozwoleniach na przebudowę ulicy [...], obejmują różne tereny, tylko częściowo pokrywające się. Dla poparcia stanowiska skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dołączonych do skargi decyzji.
W odpowiedzi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. po zrelacjonowaniu przebiegu dotychczasowego postępowania wskazał na bezzasadność skargi na bezczynność tego organu, podnosząc że skarżącemu doręczono kopię pisma z dnia [...] w sprawie przekazania sprawy wg właściwości [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego.
W kolejnym piśmie z dnia [...] skarżący oświadczył, że nie otrzymał kopii pisma PINB z dnia [...] o przekazaniu sprawy [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Nadto, skarżący podniósł, że sporna budowa została już zakończona, co potwierdzają dołączone do pisma dokumenty, wnosząc o przeprowadzenie dowodu z ich treści. Skarżący dołączył także odpis zaświadczenia Wojewody [...] z dnia [...] w kwestii wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w tych samych liniach rozgraniczających, co decyzja o lokalizacji autostrady [...].
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. pismem z dnia [...] wyjaśnił, że pismo tego organu z dnia [...] zostało doręczone, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru tylko [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, zaś pozostałym osobom wysłano je listem zwykłym w dniu [...], co potwierdza rejestr nadania poczty, którego kopię dołączono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. jest nieuzasadniona. Skierowany do tego organu wniosek skarżącego o wydanie nakazu rozbiórki obiektów, zrealizowanych na podstawie wyeliminowanej z obrotu prawnego decyzji Prezydenta Z. z dnia [...], został bowiem przekazany wg właściwości [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. w dniu [...], co potwierdza prezentata z datą wpływu do tego organu pisma z daty [...] L.dz. [...]. W efekcie przekazania wniosku innemu organowi, przed organem, którego bezczynność zaskarżono, nie toczy się żadna sprawa administracyjna.
Faktem jest, że zgodnie z art. 65 § 1 kpa, przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. W niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. przekazał podanie skarżącego, lecz aktu tego nie nazwał postanowieniem. Skarżący utrzymywał również, że nie otrzymał pisma tego organu z dnia [...]. Twierdzenia tego nie sposób podważyć w sytuacji, gdy wysłanie pisma nastąpiło listem zwykłym, co przyznał organ.
Jednak wadliwości działania organu nie dyskwalifikują aktu jako postanowienia o przekazaniu sprawy. Pismo z dnia [...] spełnia bowiem wszelkie wymogi formalne postanowienia na gruncie art. 124 kpa, oprócz pouczenia o prawie i terminie wniesienia zażalenia. W szczególności, pismo zawiera oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, rozstrzygnięcie, powołanie podstawy prawnej oraz uzasadnienie faktyczne i prawne. Akt ten został też wprowadzony do obrotu prawnego, co potwierdza kopia rejestru wysyłek pocztowych. Istotne jest też, że adresatem był nie tylko skarżący, lecz także Generalna Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad – Oddział w K. jako inwestor. Wreszcie, doszło do faktycznego przekazania podania [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w dniu [...].
W efekcie, zdaniem sądu administracyjnego pismo z dnia [...] stanowi postanowienie o przekazaniu sprawy w trybie art. 65 § 1 kpa. Kwestionowanie jego zasadności możliwe jest jedynie w odrębnym trybie, w tym nadzwyczajnym. Dopóki jednak akt ten pozostaje w obrocie prawnym, ma walor wiążący w stosunku do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. O ile organ ten nie podziela stanowiska organu I instancji, dopuszczalne jest jedynie wszczęcie sporu kompetencyjnego na podstawie art. 22 kpa. Dopiero wynik sporu może niwelować skutki przekazania sprawy.
W konsekwencji, w niniejszym postępowaniu sądowym skład orzekający nie jest władny ocenić legalności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. o przekazaniu sprawy na podstawie art. 83 ust. 3 w zw. z art. 82 ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, przy przyjęciu, że skoro do udzielenia pozwolenia na budowę spornego fragmentu drogi właściwy był Wojewoda [...], to wszelkie uprawnienia w zakresie nadzoru budowlanego, w tym na podstawie art. 48 i art. 50 – 51 Prawa budowlanego, wykonuje [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. O ile skarżący kwestionuje zasadność tego stanowiska, to przysługuje mu odrębna ochrona prawna – poprzez podważanie aktu w nadzwyczajnych trybach, nie wykluczając wznowienia postępowania, w sytuacji, gdy postanowienia mu nie doręczono.
Jednakże dopóki akt o przekazaniu sprawy funkcjonuje w obrocie prawnym, rodzi skutki prawne. Zatem w sytuacji przekazania sprawy innemu organowi, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie pozostaje bezczynny w załatwieniu sprawy w terminach, wskazanych w art. 35 kpa, skoro przed tym organem nie toczy się żadna sprawa, podlegająca załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej, bądź innego aktu, wymienionego w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W konsekwencji brak podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, bowiem nie można nakazać organowi, którego bezczynność zaskarżono, wydania aktu rozstrzygającego wniosek skarżącego w przedmiocie rozbiórki spornych obiektów. Dla rozpatrzenia niniejszej sprawy nie miały też żadnego znaczenia zawnioskowane przez skarżącego dokumenty. Istota wniosków dowodowych sprowadzała się bowiem do wykazania przesłanek rozbiórki, a więc merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, co nie następuje na etapie rozpatrywania skargi na bezczynność organu.
Stąd też wnioski skarżącego podlegały oddaleniu na gruncie art. 106 § 3 powołanej ustawy.
Z tych też powodów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 tej ustawy.
SW