Uzasadnienie
Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do Sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W postępowaniu administracyjnym, prowadzonym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 – zwanej dalej K.p.a.), a takie postępowanie toczy się przed organami nadzoru budowlanego, środkiem zwalczania bezczynności organu jest złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 K.p.a.). W realiach niniejszej sprawy aby możliwe było skuteczne zaskarżenie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z., skarżąca powinna wystąpić ze wspomnianym zażaleniem do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., a dopiero później złożyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skoro zaś, pomimo wezwania Sądu, nie przedstawiła dowodu na to, że złożyła wspomniane zażalenie przed wniesieniem skargi, uznać należy, że skargę wniesiono przedwcześnie co czyni ją niedopuszczalną.
W konsekwencji, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.