Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uwzględnił skargę J. G. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w J. i zobowiązał powyższy organ do wydania aktu rozstrzygającego wniosek skarżącej z dnia [...] r.
Odpis tego wyroku został doręczony skarżącej w dniu 28 lutego 2012 r.
Postanowieniem z dnia 19 marca 2012 r. Sąd ustanowił dla skarżącej radcę prawnego z urzędu. W dalszej kolejności Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego P. G. (G.).
Pismem z dnia 3 kwietnia 2012 r. w/w pełnomocnik wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia.
W uzasadnieniu tego pisma pełnomocnik zwrócił uwagę, że w dniu 29 marca 2012 r., tj. w dacie upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego na wstępie wyroku, upłynął termin do przedłożenia opinii o braku podstaw do wniesienia tego środka zaskarżenia. Tymczasem uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy pełnomocnika, albowiem dopiero pismem z dnia 21 marca 2012 r., doręczonym pełnomocnikowi w dniu 28 marca 2012 r. został on powiadomiony przez Dziekana Okresowej Izby Radców Prawnych w K. o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu w przedmiotowej sprawie. Dopiero następnego dnia miał natomiast możliwość zapoznania się w siedzibie Sądu z aktami sprawy celem ustalenia, czy istnieją podstawy do wniesienia skargi kasacyjnej. Sporządzenie opinii z należytą starannością i przedstawienie jej stronie wymagało zatem dalszego czasu i nastąpiło w dniu 2 kwietnia 2012 r.
W oparciu o regulację art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwanej Ppsa oraz §14 ust. 2 pkt 2 b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) pełnomocnik wniósł o zasądzenie na jego rzecz nieopłaconego wynagrodzenia w wysokości 180 zł z tytułu sporządzenia przedmiotowej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz przyznanie zwrotu niezbędnych wydatków poniesionych w związku z czynnościami w sprawie w wysokości 66,26 zł. Jako te ostatnie wskazał koszty swojej podróży do Sądu, która była niezbędna celem zapoznania się z aktami sprawy, gdyż strona nie posiadała żadnych dokumentów w tym zakresie.
Do wniosku dołączono opinie o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz dokumenty potwierdzające poniesione koszty podróży pełnomocnika do Sądu i drogi powrotnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 Ppsa, jeżeli strona uchybiła terminowi w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywróci termin do dokonania czynności. Przywrócenie terminu nie jest jednak dopuszczalne, jeśli uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. W takim przypadku, na podstawie art. 88 Ppsa wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym.
Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest niedopuszczalny. Przepisy ustawy nie przewidują bowiem żadnego terminu do sporządzenia tego dokumentu, zatem data sporządzenia i złożenia tej opinii nie wpływa na sytuację procesową strony pociągając za sobą ujemne skutki.
Zgodnie z art. 177 § 1 Ppsa skargę kasacyjną należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Jeżeli w tym terminie skarga kasacyjna nie zostanie złożona orzeczenie uprawomocni się bez względu na datę złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia tego środka zaskarżenia. Wniesienie przedmiotowej opinii przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej również pozostaje bez wpływu na datę uprawomocnienia się orzeczenia, albowiem jedynie upływ czasu w jakim można wnieść skargę kasacyjną warunkuje prawomocność orzeczenia.
W świetle powyższych okoliczności Sąd obowiązany był odrzucić wniosek pełnomocnika o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Jednocześnie wskazać należy, że stosownie do treści art. 250 Ppsa wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zostały zawarte w powołanym przez pełnomocnika rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., zwanym dalej rozporządzeniem. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia sąd zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozporządzeniu.
Nadto, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowa opłata zostaje przez sąd podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji wynosi 75% stawki minimalnej określonej w §14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. W niniejszej sprawie będzie to zatem kwota 180 zł (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w związku z §14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia), podwyższona o stawkę 23 % podatku od towarów i usług.
Ponadto na podstawie § 15 pkt 2 rozporządzenia, radcy prawnemu przysługuje zwrot udokumentowanych wydatków, na które w niniejszej sprawie złożyły się poniesione w dniu 29 marca 2012 r. koszty dojazdu pełnomocnika z miejscowości J. (gdzie znajduje się Kancelaria pełnomocnika) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oraz koszty drogi powrotnej w łącznej wysokości 66,26 zł. Wydatek ten znajduje potwierdzenie w przedłożonych przez pełnomocnika dokumentach, w związku z czym należało go ocenić jako udokumentowany. Jednocześnie Sąd przyjął argumentację pełnomocnika wskazującą na niezbędność tego wydatku w związku z koniecznością zapoznania się z aktami przedmiotowej sprawy.
W oparciu o powyższe, Sąd działając na podstawie art. 250 P.p.s.a. przyznał radcy prawnemu kwotę 287,66 zł, na którą składają się: wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł, podwyższone o podatek VAT, tj. o kwotę 41,40 zł oraz udokumentowane przez pełnomocnika wydatki w wysokości 66,26 zł.