Uzasadnienie
W dniu 3 sierpnia 2017 r. M. O. wezwała Radę Miejską w B. do podjęcia uchwały w sprawie jej wniosku o zbycie lokalu w L. przy ul. [...]. Wniosek o zawarcie takiej uchwały został złożony 23 maja 2017 r.
W trakcie sesji odbywającej się w dniu [...] r. Rada Miejska w B. stwierdziła brak podstaw do podjęcia uchwały w powyższym przedmiocie.
Dnia 3 października 2017 r. M. O. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Rady Miejskiej w B. wobec niepodjęcia przez ten organ wnioskowanej przez nią uchwały.
Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że uchwała, której podjęcia domaga się M. O. nie jest aktem bądź czynnością z zakresu administracji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:
Zakres kognicji sądów administracyjnych określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.).
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 powyższej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 tego przepisu. Oznacza to, że bezczynność ta może dotyczyć jedynie sytuacji, w których organ nie wydaje decyzji administracyjnych, niektórych postanowień (wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających co do istoty). Nadto, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu) oraz aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1947, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Oznacza to, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej wówczas, gdy podejmowana jest ona w formie władczego rozstrzygnięcia, kształtującego prawa lub obowiązki stron. Nie zawsze zatem działania lub zaniechania organów administracji publicznej objęte będą kognicją sądów administracyjnych. Brak właściwości tych sądów nastąpi np. wówczas, gdy organy administracji publicznej podejmą działania jako podmioty uczestniczące w obrocie cywilnoprawnym.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć wymaga, że zakreślona przez stronę skarżącą bezczynność Rady Miejskiej w B. nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Strona skarżąca wnosi bowiem o podjęcie przez ten organ uchwały dotyczącej zbycia jej lokalu użytkowego. Występuje wobec tego o zawarcie umowy mającej charakter cywilnoprawny, regulowanej przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2017 r. poz.459).
Czynność ta oraz związana z nią ewentualna bezczynność organu nie podlega zatem kognicji sądów administracyjnych, które nie sprawują kontroli działań wynikających ze stosunków cywilnoprawnych, kształtowanych przez strony w sposób umowny.
Mając na uwadze powyższe okoliczności skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.