Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Z. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na przebudowie ul. [...] w Z. Pismem z [...] R. i J.R. zwrócili się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Decyzją z dnia [...], nr [...] Kolegium odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Z. Rozstrzygniecie to utrzymało w mocy decyzją z dnia [...], nr [...].
Wnioskiem z dnia [...] R. i J.R. zażądali stwierdzenia nieważności wyżej opisanych decyzji Kolegium z dnia [...] i [...]. W reakcji na wniosek SKO w K. wydało decyzję z dnia [...] nr [...], którą odmówiło wszczęcia postępowania w przedmiocie nieważności wskazanych we wniosku decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach R. i J.R. zarzucili Kolegium bezczynność, podnosząc, że nie rozpoznało ono ich wniosku z dnia [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO z [...]. W aktach administracyjnych nadesłanych przez Kolegium brak jest tego wniosku, niemniej jednak w odpowiedzi na skargę Kolegium przyznało, że wniosek taki został złożony. W piśmie procesowym z dnia [...] Kolegium podało, że nie dysponuje kompletną dokumentacją sprawy i prowadzi postępowanie w celu odtworzenia akt. Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, wskazując na art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podniosło, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwali Kolegium do usunięcia naruszenia prawa, co czyni ich skargę niedopuszczalną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje
Zarzut bezczynności organów podlega kognicji sądów administracyjnych. W niniejszej sprawie skarżący zarzucili, że nie została wydana przez Kolegium decyzja, jaka powinna zapaść na skutek wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, złożonego w trybie art. 127 § 3 k.p.a., co odpowiada przypadkowi bezczynności, a jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w związku z pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Co do zasady skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem (art. 52 § 1 ppsa). W przypadku skargi na bezczynność środkiem takim jest zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., składane do organu wyższego stopnia. W przypadku zarzutu bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego art. 37 § 1 k.p.a. nie ma zastosowania wobec braku organu wyższego stopnia. W takim przypadku ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia.
W tej sytuacji skargę na niezałatwienie sprawy w terminie można wnieść po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 52 § 3 ppsa. Z odpowiedzi na skargę wynika, że skarżący takiego wezwania nie wystosowali. Z tego względu skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 88; postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2006 r. sygn. II SAB/Bk 34/06 oraz postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 25 kwietnia 2006 r., sygn. akt IV SAB/Wr 17/06).