Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. M.C-B., reprezentowana przez M.B. wniosła Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie zapewnienia bezpiecznego użytkowania budynku mieszczącego się w D., przy ul. [...]
Zarządzeniem z dnia 15 września 2014 r. Sędzia Sprawozdawca wezwał pełnomocnika skarżącej do złożenia odpisu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego.
Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg określonych w art. 3 § 2 i 3 oraz w art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.". Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach, a skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy, środkiem tego rodzaju jest zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.). Skarżąca jednakże nie wyczerpała toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedziła rozpoznawanej skargi zażaleniem do organu wyższego stopnia w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Pełnomocnik skarżącej nie podjął przesyłki poleconej zawierającej wspomniane wyżej zarządzenie. W związku z tym, Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Zarządzeniem z dnia 16 października 2014 r. uznał przesyłkę za skutecznie doręczoną z dniem 6 października 2014 r.
W tym stanie rzeczy, skoro skarga złożona została bez zachowania wymaganego prawem trybu, to skargę taką, jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.