Uzasadnienie
Skarżąca zarówno w skardze jak i w kolejnych pismach procesowych wykazywała, iż na skutek opieszałości różnych organów administracji publicznej nie podejmowane są żadne działania wobec jej sąsiada, którego działalność m.in. w sferze inicjatyw budowlanych, stanowi naruszenie prawa.
Wskazywała, iż usytuowanie obiektów budowlanych, nieporządek oraz rosnące w granicy drzewa zagrażają użytkowaniu jej nieruchomości.
W każdym z pism procesowych w sprawach dotyczących właściwości organów nadzoru budowlanego skarżąca podawała różny zakres bezczynności tych organów.
Została zatem wezwana do uzupełnienia braku skargi poprzez wskazanie organu, którego bezczynność zaskarża i podanie "jakiej konkretnej decyzji nie wydaje ten organ, a w szczególności czy jest nią decyzja w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektów budowlanych".
Zważyć przy tym trzeba, że z inicjatywy skarżącej toczyło się już postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją o rozbiórce obiektu budowlanego, zawisłe w Sądzie w sprawie o sygn. II SA/Ka 347/03.
Nadto skarżąca, która w postępowaniu skargowym zawiadomiła [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nienależytym wykonywaniu zadań przez organ I instancji (art.227 kpa) wniosła również skargę na stanowisko organu nadrzędnego zajęte w postępowaniu skargowym.
Skarga na to (pismo WINB z dnia [...]) została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 13 października 2003 r. sygn. II SA/Ka 1385/03.
W oparciu zatem o nadesłanie przez skarżącą pisma nie sposób jest ustalić ani organu, którego bezczynność skarży, ani przedmiotu tej bezczynności.
Stąd Sąd uznawszy, iż skarżąca nie uzupełniła braków skargi w zakresie opisanym skargę zobligowany był ją odrzucić mocą art.58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.).
SW