Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 grudnia 2013 r. pełnomocnik "A" S.A. w M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Marszałka Województwa [...] polegająca na braku zwrotu nadpłaty z tytułu opłaty za korzystanie ze środowiska za wprowadzenie gazów i pyłów do powietrza, wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, pobór wód oraz składowanie odpadów za okres II półrocza 2006 r. i I półrocza 2007 r. wraz z należnym oprocentowaniem.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu do jednoznacznego sprecyzowania czy Spółka skarży bezczynność Marszałka Województwa [...] polegająca na niedokonaniu zwrotu nadpłaty opłaty za korzystanie ze środowiska, czy bezczynność w zakresie nie wydania decyzji w sprawie zwrotu nadpłaty opłaty za korzystanie ze środowiska, pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że skarży bezczynność polegająca na niedokonaniu czynności materialno-technicznej zwrotu nadpłaty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Przedmiotowy zakres działania sądów administracyjnych określa w zamkniętym katalogu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sąd rozpatruje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Zawarte w treści tego przepisu odwołanie do punktów 1 – 4a nakazuje ich łączną interpretację, które prowadzi do wniosku, że kontrola bezczynności organów przez sąd administracyjny jest pochodną możliwości wniesienia skargi na określone prawne formy działania organów administracyjnych, a zatem może nastąpić wyłącznie w zakresie, w jakim bezczynność ta dotyczy zaniechania wydania przez organ decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie oraz postanowienia rozstrzygającego co do istoty lub wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także wydania innych aktów lub wykonania czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.
Bezczynność występuje więc jedynie w przypadku, gdy organ zobowiązany był do załatwienia sprawy w formie określonej konkretnym przepisem prawa. Oznacza to, ze skarga na bezczynność przysługuje tylko w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że wniesiona przez skarżącą skarga jest niedopuszczalna, ponieważ nie dotyczy żadnego z przypadków określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. Skarżąca wyraźnie określiła, że skarżona przez nią bezczynność polega na niedokonaniu zwrotu nadpłaty jako czynności materialno-technicznej
Przepis art. 77 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że nadpłata podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę lub określającej wysokość nadpłaty. Zdaniem Sądu użyte w art. 77 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej sformułowanie "nadpłata podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę lub określającej wysokość nadpłaty", nie może być rozumiane jako nakaz lub podstawa prawna do wydania przez właściwy organ aktu administracyjnego. Dokonanie zwrotu, o jakim mowa w tym przepisie jest czynnością materialno-techniczną, dokonywaną przez organ z urzędu wobec spełnienia określonych przepisami przesłanek i nie wymaga uprzedniego wydania decyzji bądź postanowienia w tym przedmiocie. Czynności tego rodzaju nie mieszczą się wśród spraw określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a.
Skoro skarga na bezczynność organu może służyć wyłącznie w zakresie, w jakim organ ten obowiązany jest dokonać czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., to środek taki nie może zostać skutecznie wniesiony w odniesieniu do czynności wykraczającej poza powyższy zakres. Z tego powodu skarga na bezczynność, dotycząca niedokonania zwrotu nadpłaty, stanowiącej czynność materialno-techniczną jest niedopuszczalna. Należy w tym miejscu podkreślić, że zgodnie z art. 134 § 1 ppsa Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Zawsze jednak rozstrzyga w granicach danej sprawy.
Sprawę rozpatrywaną przez Sąd określa strona skarżąca. W niniejszej sprawie skarżąca zarzuciła organowi bezczynność w zakresie ustalonym przez nią, poprzez żądanie określonego działania organu. Skarżąca domagała się nakazania Marszałkowi Województwa [...] dokonania czynności materialno-technicznej, a w związku z tym ocena Sądu mogła odnosić się wyłącznie do możliwości orzeczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązku dokonania tej czynności.
Natomiast odrębną kwestią jest możliwość uzyskania przez stronę rozstrzygnięcia co do zasadności zwrotu. O ile bowiem sam zwrot, następuje w formie czynności materialno-technicznej, o tyle w przypadku gdy organ kwestionuje zasadność zwrotu, powinien wydać decyzję o odmowie zwrotu. Skarżąca jednak zarzuciła organowi bezczynność, polegającą na niedokonaniu zwrotu nadpłaty (czynność materialno-techniczna), a nie braku rozstrzygnięcia zasadności tego zwrotu.
Dlatego też, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu, jako wniesiona w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego.
O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.