Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] r., uzupełnionym pismem z dnia [...] r. R.S. sformułował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie niezałatwienia sprawy przejęcia działki pod drogę gminną i ustanowienia na niej służebności. Skarga ta nie została opatrzona własnoręcznym podpisem skarżącego.
W związku z powyższym Zastępca Przewodniczącego Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał w dniu 1 lutego 2018 r. zarządzenie o wezwaniu skarżącego do podpisania skargi, a to w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 14 lutego 2018 r.
Jak dotąd nie zostało ono wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niepodpisana.
Przedstawienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od odnotowania, że w myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie natomiast do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony (a więc także skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Mowa tu o podpisie własnoręcznym, a nie: mechanicznie odtworzonym np. za pomocą urządzenia powielającego (por. m. in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. akt II FSK 1144/05 dostępny na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rezultacie niewystarczające jest też samo napisanie pismem maszynowym, kto skargę miał podpisać (por. m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt II GZ 377/12, dostęp: jw.) ani posłużenie się podpisem elektronicznym (zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13, dostęp: jw.).
Zarazem dostrzec trzeba, że niespełnienie wymogu własnoręcznego podpisania skargi uniemożliwia uznanie, że pismo to wyraża rzeczywistą wolę podmiotu, w imieniu którego zostało wniesione i tym samym stanowi przeszkodę do nadania skardze biegu.
W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a. Jeżeli jednak pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w myśl którego podlega ona odrzuceniu przez sąd.
Stąd jedynie dodania wymaga, że skoro w rozpatrywanym przypadku skarżący otrzymał takie wezwanie w dniu 14 lutego 2018 r., to powinien był je wykonać najpóźniej w środę 21 lutego 2018 r. Jako że tego nie uczynił, skargę należało odrzucić stosownie do ostatnio powołanego przepisu.