Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 kwietnia 2021 r. T. S.(dalej: skarżący) złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta C. w sprawie wszczęcia postępowania dotyczącego zgodności z prawem zrealizowanej inwestycji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie, wskazując, że skarżący przed jej złożeniem nie wniósł ponaglenia do właściwego organu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 czerwca 2021 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi wniósł do organu wyższego stopnia ponaglenie w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie.
Pismem z dnia 16 czerwca 2021 r., skarżący wskazał że pismem z dnia 28 maja 2020 r. złożył ponaglenie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy środkiem tego rodzaju jest ponaglenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 37 § 1 i § 3 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wyczerpał toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedził skargi ponagleniem do właściwego organu. W aktach sprawy znajduje się pismo z dnia 28 maja 2020 r., na które skarżący wskazał, jednakże nie można uznać go za ponaglenie. Z treści wskazanego pisma wynika, że wskazał on na niezgodność odległości miejsc postojowych od budynków i zwrócił się o informację jakie działania zostaną podjęte w związku z zaistniałymi okolicznościami. Ponadto, przedmiotowe pismo zostało wniesione do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla miasta C., a zatem nie jak wskazuje art. 37 k.p.a., do organu wyższego stopnia.
W tym miejscu podkreślić należy, że ponaglenie jest podaniem (żądaniem), do którego stosuje się m.in. art. 63 k.p.a. Powinno ono zawierać żądanie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, ewentualnie także żądanie stwierdzenia, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z naruszeniem prawa. Ponadto, ponaglenie musi być uzasadnione, czyli należy w nim przedstawić przebieg postępowania administracyjnego oraz argumentację (tj. okoliczności, twierdzenia i oceny) dotyczącą tego, że organ administracji był bezczynny, tj. nie załatwił sprawy w przewidzianym przez prawo terminie, albo że postępowanie było prowadzone przewlekle, tj. mógł załatwić sprawę przed upływem terminu. Jeżeli strona zarzuca organowi, iż jego bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, to również powinna uzasadnić ten zarzut.
Takich cech nie zawiera pismo z dnia 28 maja 2020 r. Również organ wskazał, że według jego wiedzy nie wpłynęło do organu wyższego stopnia pismo będące ponagleniem w sprawie.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Według art. 58 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Bezsprzecznie warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest wniesienie ponaglenia, które – w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. – spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia", gdyż jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia.
Mając na uwadze brak ponaglenia poprzedzającego wniesienie przez skarżącego skargi na bezczynność w rozpoznawanej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 53 § 2b p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Mając to na uwadze Sąd, na podstawie przywołanego przepisu, orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.