Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm., dalej "ppsa") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa).
Przesłanką wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest złożenie zażalenia (art. 37 § 1 kpa) do organu wyższego stopnia. Niewyczerpanie przez stronę – przed wniesieniem skargi sądowej – środka zaskarżenia (zażalenia na bezczynność organu z art. 37 § 1 kpa) w postępowaniu administracyjnym, skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Skarżący J. C. złożył skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty. Skarga ta nie została poprzedzona zażaleniem skarżącego na bezczynność Wojewody [...] do Ministra Skarbu Państwa. Okoliczność ta wynika z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych i oświadczenia skarżącego złożonego do protokołu rozprawy z dnia [...] roku. W szczególności należy podkreślić, że zażaleniem o którym mowa w art. 52 § 2 ppsa w zw. z art. 37 § 1 kpa nie było zażalenie z dnia [...] roku, które dotyczyło sprawy stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Prezydenta Miasta G. z dnia [...] roku (por. "skarga" na bezczynność Wojewody [...] z [...] roku i postanowienie Ministra Skarbu Państwa z [...] roku).
Skoro zatem rozpoznana skarga na bezczynność Wojewody [...] nie została poprzedzona zażaleniem do Ministra Skarbu Państwa na bezczynność tego organu, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.