Uzasadnienie
W związku ze skargą J. D. z dnia 22 października 2012 r. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2012 r. wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez: nadesłanie oryginału skargi lub podpisanie nadesłanej do Sądu kserokopii skargi bądź też nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego przez skarżącego, a także do dokładnego oznaczenia przedmiotu skargi poprzez wskazanie, czy wnosi skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z., czy też na niewykonanie przez ten organ wyroku Sądu z dnia 28 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/GL 611/10. Wyznaczono siedmiodniowy termin, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. Przepis ten przewiduje, że skarga czyniąc zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, winna ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ponadto zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał osobiście w dniu 31 grudnia 2012 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 7 stycznia 2013 r.
Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności, nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 pkt 1, 3 i art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.