Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 maja 2022 r. K. M.(dalej: "skarżąca"), przy pomocy zawodowego pełnomocnika, wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta P.(dalej: "organ") w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków.
Pismem z dnia 20 czerwca 2022 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 czerwca 2022 r. pełnomocnik skarżącej, został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w postaci numeru PESEL skarżącej oraz sprecyzowania organu, którego bezczynność jest przedmiotem niniejszej skargi. Jednocześnie wezwano pełnomocnika skarżącej do wskazania czy w sprawie zostało wniesione ponaglenie do organu wyższego stopnia, a jeśli tak, to do nadesłania tego ponaglenia. Zakreślono termin 7 dni.
Przedmiotowe wezwanie pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 6 lipca 2022 r. i pismem z dnia 13 lipca 2022 r. wskazał numer PESEL skarżącej oraz sprecyzował, że organem, którego bezczynność skarży jest Prezydent Miasta P. Jednocześnie wskazał, że organ pismem z dnia 20 kwietnia 2022 r. zawiadomił skarżącą o pozostawieniu jej wniosku bez rozpoznania. Taki sposób zakończenia sprawy przez organ nie mieści się w dyspozycji art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: "k.p.a."), gdyż sprawa została zakończona przez organ, jednakże nie wydano żadnej decyzji administracyjnej ani postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na przykład zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. w przypadku bezczynności organu stronie przysługuje prawo wniesienia ponaglenia. W świetle art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2).
Wbrew stanowisku zaprezentowanemu przez stronę skarżącą, wskazać należy, że w przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu koniecznym jest uprzednie wniesienie ponaglenia, także w sprawie bezczynności dotyczącej pozostawienia pisma bez rozpoznania. Pismo takie wydane w trybie art. 64 § 2 k.p.a. (czynność materialno-techniczna) podlega kontroli w ramach skargi na bezczynność organu (art. 3 pkt 8 p.p.s.a., por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 marca 2020 r., sygn. akt I SAB/Ol 1/20; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 grudnia 2018 r., sygn. akt II SAB/Po 89/18, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Stąd też należy wyczerpać dostępne środki zaskarżenia, tj. w przypadku skargi na bezczynność warunkiem skutecznego złożenia skargi jest wniesienia ponaglenia.
Nadto, z analizy akt administracyjnych wynika, że ponaglenie takie nie zostało złożone, co wskazał także organ. Zatem podać należy, że brak uprzedniego złożenia ponaglenia godzi w zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, a złożona skarga podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a.