Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 lipca 2014 r. pełnomocnik "A" Sp. z o.o. w R. złożył skargę na bezczynność Sejmiku Województwa [...] polegającą na nie rozpoznaniu wniosku w sprawie uchwały dotyczącej planu gospodarki odpadami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Przy tak sformułowanym przedmiocie skargi w pierwszej kolejności należało ustalić kwestie związane z jej dopuszczalnością. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.- zwanej dalej p.u.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwana dalej p.p.s.a.). Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tego przepisu, a więc gdy dotyczy ona jedynie: decyzji administracyjnych (pkt 1), postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty (pkt 2), postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach (4a).
Przepisy te wymieniają akty bądź czynności, których wydania może żądać strona wnosząc do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu wykraczającą poza zakres przedmiotowy określony w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Sejmiku Województwa [...] w zakresie nie rozpoznania wniosku o wydanie uchwały oczekiwanej przez stronę.
W ocenie Sądu skarga na bezczynność organu jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna. Uchwały podejmowane przez sejmik wojewódzwa należą do kategorii bądź aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego bądź innych aktów organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowanych z zakresu administracji publicznej, zatem do spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. Skarga na bezczynność w tych sprawach - w związku z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. – nie przysługuje. Przepisami szczególnymi natomiast, o których mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a. są w szczególności: art. 90 i art. 91 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r. poz. 596 z późn. zm.) Zgodnie z art. 90 ust. 1 Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.
Natomiast art. 91 ustawy o samorządzie województwa stanowi, że przepisy art. 90 stosuje się odpowiednio, gdy organ samorządu województwa nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo, przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne, narusza prawa osób trzecich. Skarga na bezczynność organów województwa może zatem dotyczyć jego aktywności w takim zakresie, w jakim obowiązujące przepisy prawa nakładają na organy województwa obowiązek działania. A contrario niedopuszczalna jest skarga na bezczynność w przedmiocie wydania określonego aktu bądź dokonania czynności prawnej, gdy nie jest to obligatoryjne. Koniecznym zatem warunkiem uznania, że organ pozostaje w konkretnej sprawie w bezczynności w rozumieniu 91 ustawy o samorządzie województwa jest ustalenie, czy przepisy nakładają na ten organ obowiązek wydania aktu administracyjnego lub podjęcia określonej czynności oraz, że organ ten z tego obowiązku się nie wywiązuje.
Zdaniem Sądu nie sposób przywołać przepisu prawa, który nakazywałby Sejmikowi Województwa [...] wydanie uchwały, której przedmiotem byłaby odpowiedź na pismo skarżącego z dnia [...] r. wnoszące o zmianę uchwały z dnia [...] r. w sprawie wykonania "Planu gospodarki odpadami dla województwa [...][...]r."
Mając powyższe na uwadze na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.