Uzasadnienie
W dniu 5 sierpnia 2014 r. E. L.-Z. oraz Z. Z. wnieśli, za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez tenże organ w sprawie wykonania określonych robót budowlanych.
W odpowiedzi na skargę organ zawnioskował o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, z powodu niewyczerpania środka zaskarżenia jaki przysługiwał skarżącym w postępowaniu administracyjnym.
Zarządzeniem z dnia 1 września 2014 r. Przewodniczący Wydziału II zobowiązał skarżących do wykazania, że przed złożeniem skargi wystąpili w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a." z zażaleniem do organu wyższego stopnia, tj. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na przewlekłe prowadzenie przez organ pierwszej instancji postępowania w sprawie wykonania określonych robót budowlanych.
Ponadto Przewodniczący zobowiązał skarżącego Z. Z. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, informując jednocześnie, że powyższego można dokonać podpisując nadesłany egzemplarz skargi w siedzibie tut. Sądu, bądź przez nadesłanie podpisanej skargi. Wyjaśniono jednocześnie, że skarga została podpisana tylko przez skarżącą.
Na dokonanie wskazanych czynności wyznaczono skarżącym termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe, w terminie do tego zakreślonym, skarżący pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 17 września 2014 r. cofnęli skargę wskazując jednocześnie, że skargę wnieśli błędnie, bowiem z pominięciem organu drugiej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy, środkiem tego rodzaju jest zażalenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 37 § 1 k.p.a.). Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wyczerpali toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedzili skargi zażaleniem do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W tym stanie rzeczy, skoro skarga złożona została bez zachowania wymaganego prawem trybu, to skargę taką, jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.
Na marginesie dodać należy, że wobec niedopuszczalności skargi nie można było nadać biegu pismu skarżących, zawierającemu oświadczenie o cofnięciu skargi.