Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. D. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wójta Gminy S. skargę na bezczynność tego organu.
Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2009 r. wezwał skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpił w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia nad Wójtem Gminy S. z zażaleniem na bezczynność organu I stopnia. Sąd wyznaczył skarżącemu termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu do rąk jego pełnomocnika procesowego w dniu [...] r.
W wyznaczonym terminie skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie, natomiast pismem z dnia [...] r. cofnął skargę, wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania oraz domagając się zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uprzednie wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji środkiem takim jest zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie ustawowym stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W związku z powyższym, Sąd wezwał skarżącego do wykazania, że wniósł takie zażalenie. Bezskuteczny upływ wyznaczonego do udzielenia odpowiedzi terminu spowodował konieczność uznania przez Sąd, że strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia w procedurze administracyjnej. Okoliczność ta stanowi przesłankę niedopuszczalności skargi i uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Na marginesie należy wskazać, że zawarte w piśmie z dnia [...]r. oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło wywołać skutków prawnych, gdyż dopiero prawidłowo wniesiona skarga, tj. dopuszczalna i nieobarczona brakami formalnymi uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, obliguje Sąd do podjęcia dalszych czynności, w tym badania dopuszczalności tegoż cofnięcia.
O zwrocie uiszczonego wpisu w całości rozstrzygnięto po myśli art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.