Uzasadnienie
Pismem z 28 sierpnia 2014 r. H. K., G. K. i Z. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wójta Gminy P. Zarzucili, że przez okres ponad 15 lat nie dokonał on stosownych czynności, ponieważ od 3 lat w obiegu prawnym znajdują się decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku stwierdzające rażące naruszenie prawa oraz nieważność decyzji Wójta Gminy P. z 1999 roku i częściowo z dnia [...] roku. Zgodnie ze wspomnianymi decyzjami SKO, Wójt Gminy P. był zobowiązany do doprowadzenia sprawy dotyczącej postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości z wniosku M. H. do stanu jaki istniał w dniu jego wszczęcia i miałoby to nastąpić poprzez wystąpienie do właściwych sądów o stwierdzenie nieważności wydanych w niniejszej sprawie orzeczeń, gdyż "organ niewłaściwy w sprawie nie jest prawnie legitymowany do rozstrzygania o prawach i obowiązkach".
Ponadto skarżący domagają się unieważnienia dokumentacji geodezyjno- kartograficznej sporządzonej po zakończonym procesie sądowym na wniosek B.H.- S.i W. Z. przyjętej 18 maja 2010 roku do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w B. Oprócz tego skarżący domagają się zwrotu kosztów poniesionych przez nich w wyniku bezprawnego działania organu jednostki samorządu terytorialnego, gdyż do dnia dzisiejszego nie zostało w tej kwestii wydane stosowne postanowienie. Dodatkowo zarzucają, że geodeta upoważniony przez Wójta do wykonania czynności rozgraniczeniowych nie został wyłoniony z zastosowaniem przepisów ustawy o zamówieniach publicznych. W dalszej części uzasadnienia skarżący podnoszą, że wydanie stosownej decyzji powinno być poprzedzone unieważnieniem orzeczeń sądów cywilnych oraz wspomnianej dokumentacji geodezyjno- kartograficznej. Do skargi zostało dołączone wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane do Wójta Gminy P. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Podkreślił, że skarżący nie są stronami w niniejszym postępowaniu z uwagi na zbycie spornej nieruchomości. Dodatkowo stwierdził, że niniejsza sprawa rozgraniczeniowa została już rozstrzygnięta na mocy decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] roku, decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku oraz postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] roku oraz postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zgodnie zaś z § 3 powyższego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy zauważyć, że skarżący w skardze na bezczynność Wójta Gminy P. domagają się zobowiązania organu do usunięcia naruszenia prawa, powiadomienia właściwych organów zwierzchnich o rażącym naruszeniu prawa i ignorowaniu wykonania orzeczeń organów zwierzchnich. Z treści skargi wynika również, że skarżący domagają się ponadto wystąpienia do właściwych sądów o stwierdzenie nieważności wydanych uprzednio orzeczeń, a także unieważnienia dokumentacji geodezyjno- kartograficznej sporządzonej w niniejszej sprawie. Nie ulega zarazem wątpliwości, że żądania skarżących nie stanowią decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, ani interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie, co może być przedmiotem skargi na bezczynność. Czynności te nie wypełniają bowiem hipotezy pkt 1-3 i 4a art. 3 § 2 p.p.s.a. Nie są to również inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, które dotyczyłyby uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.).
Trzeba podkreślić fakt, iż postępowanie administracyjne w kwestii rozgraniczenia nieruchomości zostało zakończone decyzją Wójta Gminy P. z dnia [...] roku o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Decyzja ta nie została zaskarżona i w związku z powyższym należy ją uznać jako ostateczną. Wypada również wyjaśnić, iż w wyniku jej podjęcia organ nie był zobowiązany do dokonania określonych czynności, tym bardziej tych, których domagają się skarżący. Ponadto z treści skargi wynika, że skarżący domagają się przede wszystkim stwierdzenia nieważności orzeczeń sądów powszechnych, co nie należy do kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych. Kwestia rozgraniczenia nieruchomości została poddana ocenie sądów powszechnych i strona niezadowolona z zapadłego rozstrzygnięcia powinna wnieść środki zaskarżenia przewidziane dla tego postępowania i skierowane do tych organów.
Konsekwentnie zatem należało uznać, że wskazane w skardze niewykonywanie czynności przez Wójta Gminy P. nie jest bezczynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym skarga okazała się niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 wymienionej ustawy.