Uzasadnienie
Przepis 52 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W przypadku skargi na bezczynność organu administracji, polegającej na niezałatwieniu sprawy przez wydanie decyzji administracyjnej środkiem tego rodzaju jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa. kierowane do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa.). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w załatwieniu sprawy, w następstwie kasacyjnej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...]. Skarga nie dawała jednak odpowiedzi, czy skarżący przed wniesieniem tej skargi złożył do organu wyższego stopnia, tj. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K..
W piśmie procesowym z dnia [...] r., nadesłanym do Sądu na skutek wezwania Sądu, skarżący C. W. zawarł oświadczenie, iż przed wniesieniem skargi do Sądu nie składał zażalenia w trybie art. 37 §1 kpa. Okoliczności, na które powołał się skarżący we wspomnianym piśmie procesowym, a mianowicie, że zbędne było kierowanie zażalenia, skoro w granicach tej sprawy decyzję wydawał [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nie zwalniała skarżącego od obowiązku wyczerpania środka zaskarżenia (zażalenia) przed wniesieniem skargi na bezczynność organu I instancji.
W tym stanie rzeczy uznać trzeba, że skarga została złożona bez zachowania wymaganego trybu, co oznacza, że jest niedopuszczalna, stąd należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.