Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 lutego 2016 r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o rejestrację pojazdu.
Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 9 marca 2016 r. wezwał skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi złożył w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta K. tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wskazane wezwanie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 marca 2016 r. (przesyłkę odebrał upoważniony pracownik). Skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 64, poz. 565), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie wniósł stosownego zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa do organu wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta K. To oznacza, że przed złożeniem skargi do Sądu strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie przysługiwały w administracyjnym toku instancji. Tym samym skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.