Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.z 12 maja 2015 r., sygn. akt II SAB/Go 10/15

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Skład
Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 12 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. Stowarzyszenie [...] reprezentowane przez E.J. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Stowarzyszenie wezwało Kolegium do usunięcia naruszenia prawa w związku z bezczynnością organu w przedmiocie wydania decyzji w sprawie wszczętego postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu budowy dróg wraz z otaczarnią i przyłączeniami. W odpowiedzi na wezwanie, Kolegium w piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. wskazało na brak bezczynności w ww. zakresie oraz wyznaczyło nowy termin załatwienia sprawy na dzień 28 listopada 2014 r. W związku z dalszą bezczynnością organu, pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. strona skarżąca ponowiła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie podkreślono, że do dnia sporządzenia skargi, Stowarzyszenie [...] nie otrzymało stosownej decyzji.

Wraz ze skargą złożony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W jego uzasadnieniu wskazano, że uchybiono terminowi do wniesienia skargi z powodu błędnej interpretacji przepisów dotyczących trybu wnoszenia skarg na bezczynność organów administracji publicznej oraz braku pouczenia w odpowiedzi organu o możliwości wniesienia w odpowiednim terminie skargi do sądu. Nadto strona skarżąca podkreśliła, że nie posiadając specjalistycznej wiedzy prawniczej była przekonana, że w związku z uzyskaną odpowiedzią organu o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy, nie przysługuje jej prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie, ewentualnie o oddalenie skargi podnosząc, że sprawa ma charakter skomplikowany, na co wskazuje okres trwania postępowania w sprawie z wniosku o stwierdzenie nieważności z dnia [...] lipca 2010 r. oraz ilość orzeczeń zapadłych w sprawie. Organ podkreślił, że został zachowany termin załatwienia sprawy, albowiem w dniu [...] listopada 2014 r. została wydana decyzja, która z uwagi na zwiększony wpływ spraw i kumulacje czynności związanych z końcem roku, została doręczona dopiero w styczniu 2015 r.

Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. zatytułowanym "Uzupełnienie do skargi z dnia [...].01.2015 r." strona skarżąca wniosła o stwierdzenie zaistnienia bezczynności organu w związku z niewydaniem i niedoręczeniem w terminie określonym w przepisach kpa przedmiotowej decyzji.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 7 kwietnia 2015 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi, E.J. w dniu 8 maja 2015 r. nadesłała aktualny skład osobowy Stowarzyszenia oraz potwierdzone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa udzielone E.J. przez wszystkich członków Stowarzyszenia do reprezentowania Stowarzyszenia przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek należało odrzucić.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako ppsa, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu jednakże wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 1 i § 3 ppsa). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa).

Natomiast art. 88 ppsa stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do wyrażonego w doktrynie poglądu wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny m.in. wówczas, gdy czynność stronny była dokonana w terminie (por. B. Dauter, Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyd. Wolters Kluwer business 2011 r., s. 290).

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie stosownie do art. 52 § 1 ppsa. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Do skargi na bezczynność nie znajdują natomiast zastosowania przepisy art. 52 § 3 i § 4 ppsa. Warunkiem dopuszczalności skargi w tym przedmiocie jest jednak wyczerpanie trybu, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej jako Kpa, ponieważ na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Zatem przed wniesieniem skargi na bezczynność konieczne jest zadośćuczynienie wymogom proceduralnym z art. 37 § 1 Kpa w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ppsa. Po wniesieniu zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, strona nie jest ograniczona terminem do wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej do sądu administracyjnego (por. A.Kabat (w:) B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2011, komentarz do art. 53, teza 3.). Termin taki nie został bowiem określony przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem nie jest prawnie możliwe jego uchybienie.

W rozpoznawanej sprawie zarzut bezczynności w załatwieniu sprawy administracyjnej skierowany był przeciwko Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, wobec którego nie ma organu wyższego stopnia (patrz. art. 17 pkt 1 w zw. z art. 18 pkt 1 Kpa), a zatem stronie wnoszącej taki zarzut, zgodnie z art. 37 § 1 Kpa przysługiwało wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Jak wynika z akt sprawy warunek dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji publicznej został w niniejszej sprawie spełniony, albowiem E.J., występująca w imieniu Stowarzyszenia [...] w dniu 19 sierpnia 2014 r. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, czyli do organu wyższego stopnia wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które ponowiła w dniu 4 grudnia 2014 r. wobec dalszej bezczynności organu. Należy podkreślić, że bez wpływu na liczenie terminu do wniesienia skargi do sądu na bezczynność organu mają odpowiedzi Kolegium z dnia [...] sierpnia 2014 r. oraz z dnia [...] stycznia 2015 r. na wystosowane przez stronę skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę należy stwierdzić, że strona skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi i w tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi należy uznać za niedopuszczalny.

Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do jego odrzucenia na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 1 ppsa.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 20 sierpnia 2015 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.