Uzasadnienie
W sprawie ze skargi R.S. na bezczynność Burmistrza Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Go 104/14, stosownie do § 23 ust 1 i 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 169, poz. 1646), zarządzeniem z dnia 3 października 2014 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył sędziego WSA Marię Bohdanowicz jako sędziego sprawozdawcę w przedmiotowej sprawie.
Przed rozpoznaniem sprawy, w dniu 22 października 2014 r. sędzia sprawozdawca złożyła oświadczenie zawierające wniosek o wyłączenie jej od rozpoznawania sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą II SAB/Go 104/14, podając, iż pomiędzy nią a skarżącym zachodzą okoliczności, które mogą wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w sprawie. W uzupełnieniu wniosku sędzia złożyła wyjaśnienie, iż zna osobiście skarżącego R.S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., zważył co następuje:
Instytucja wyłączenia sędziego jest istotną gwarancją procesową, która ma na celu zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniejszych związków z rozpoznawaną sprawą.
Wyłączenie sędziego następuje z mocy ustawy w sytuacjach przewidzianych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Ponadto art. 19 p.p.s.a. stanowi, iż sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie.
W ocenienie Sądu, sędzia Maria Bohdanowicz wskazała na tego rodzaju relacje zachodzące pomiędzy nią a skarżącym – R.S., które stanowią okoliczność mogącą wywołać wątpliwości co do ewentualnego braku obiektywizmu ze strony sędziego domagającego się wyłączenia. Celem uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości, a w przyszłości także ewentualnych zarzutów w tym zakresie, uwzględnienie żądania sędziego tutejszego Sądu jest zasadne.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 19 i art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.