Uzasadnienie
Pismem z [...] grudnia 2021 r. G.K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność i przewlekłość Starosty w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w obrębie [...], oznaczoną nr działki [...] pow. 0,0509 ha.
W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł między innymi o stwierdzenie, że bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2022 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL, imienia i nazwiska osoby podpisującej skargę, nadesłanie oryginału lub odpisu pełnomocnictwa oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Jednocześnie strona została wezwana do podania w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu skierowała do Wojewody ponaglenie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) - k.p.a. w zakresie ustalenia odszkodowania za nieruchomość oraz do ewentualnego przesłania kopii ponaglenia, pod rygorem przyjęcia, że takie ponaglenie nie zostało złożone.
W odpowiedzi, która wpłynęła do Sądu w dniu 8 marca 2022 r., pełnomocnik uzupełnił braki formalne skargi (w wyznaczonym terminie) i jednocześnie podał, że "strony postępowania były informowane o przewlekłości postępowania, zarówno Starosta, Wojewoda, czy też właściwe Ministerstwo (także Sąd Rejonowy Wydział Cywilny)".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; określanej dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z treści cytowanych przepisów wynika konieczność poprzedzenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej ponagleniem w trybie art. 37 k.p.a.
W przedmiotowej sprawie G.K. złożył skargę na bezczynność i przewlekłość Starosty w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Na bezczynność czy przewlekłość postępowania organu I instancji, który tej czynności nie dokonuje w terminie służy skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., ale dopiero po spełnieniu wymogów skazanych w art. 53 § 2b p.p.s.a.
W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykazania okoliczności, że przed wniesieniem do Sądu opisanej wyżej skargi wystosował do Wojewody ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a. Pełnomocnik na poparcie swojego twierdzenia, że "strony postępowania były informowane o przewlekłości postępowania" nie nadesłał żadnych dokumentów, wobec powyższego Sąd uznał, że okoliczność wniesienia ww. ponaglenia nie została wykazana.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 zw.
z art. 53 § 2b p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi (pkt I postanowienia).
W kwestii poniesionego wpisu należy wskazać, że na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Strona skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 100 złotych, a Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Wobec powyższego należało na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu od pisma odrzuconego, o czym Sąd orzekł w pkt II.