Uzasadnienie
W dniu 21 listopada 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęło pismo D.Z. zatytułowane "Skarga na bezczynność urzędu", adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W treści powyższego pisma strona zakwestionowała działania podejmowane przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie umieszczenia matki w domu pomocy społecznej.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej zarzucił skarżącemu brak współpracy w zakresie przedstawienia niezbędnych dokumentów, celem rozpoznania wniosku o umieszczenie matki w domu pomocy społecznej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2022 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania w terminie 7 dni, czy jego pismo zatytułowane "Skarga na bezczynność urzędu" stanowi ponaglenie skierowane do SKO w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2000,. Dalej jako: k.p.a.), czy też skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej, pod rygorem przyjęcia, że ww. pismo stanowi skargę do Sądu. Nadto skarżący został pouczony o treści art. 37 k.p.a. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 19 akt) powyższe wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 7 grudnia 2022 r. i pozostało bez odpowiedzi.
Wobec powyższego na podstawie zarządzenia z dnia 9 stycznia 2023 r. uznano, iż pismo D.Z. zatytułowane "Skarga na bezczynność urzędu" stanowi skargę na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej.
Skarżący na podstawie zarządzenia z dnia 9 stycznia 2023 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), poprzez podanie numeru PESEL oraz do wskazania w powyższym terminie, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność organu skierował do organu nadrzędnego ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a. oraz do ewentualnego nadesłania kopii tego ponaglenia, pod rygorem przyjęcia, że ponaglenie takie nie zostało przez skarżącego wystosowane.
W odpowiedzi na wezwanie D.Z. podał swój numer PESEL. Poinformował również, iż przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia do organu nadrzędnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziane w ustawie.
Stosownie do treści art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). W myśl art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Z treści cytowanych przepisów wynika zatem konieczność poprzedzenia ponagleniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej, czego skarżący w niniejszej sprawie nie uczynił. Z udzielonej przez skarżącego odpowiedzi na wezwanie Sądu wynika, że nie wnosił ponaglenia do organu nadrzędnego.
Tym samym przedmiotowa skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, z uwagi na niezachowanie przez skarżącego trybu wniesienia skargi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.