Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. Fundacja [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] maja 2021 r. Jednocześnie uiściła na rachunek bankowy Sądu wpis od skargi w kwocie 100 zł.
Pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, iż cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania oraz zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pisma wskazał, że w dniu 28 czerwca 2021 r. strona skarżąca otrzymała odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wobec czego skarga straciła na aktualności. Dodał przy tym, że w razie pozostawania przez organ w bezczynności w momencie wniesienia skargi skarżącemu należy się zwrot kosztów postępowania. Do dnia nadania skargi skarżącemu nie została udzielona odpowiedź na wniosek, nie został on również powiadomiony w ustawowo określonym terminie o powodach opóźnienia, czy terminie w jakim organ udostępni informację, co również wskazuje na bezczynność organu w sprawie. Dopiero wniesienie skargi spowodowało podjęcie odpowiednich działań ze strony organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Uznając zatem cofnięcie skargi za skuteczne i dopuszczalne, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 2 sentencji postanowienia).
W ocenie Sądu brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego, wobec czego Sąd orzekł jak w punkcie 3 sentencji postanowienia. Stosownie bowiem do art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Skoro w niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne, to nie ma podstaw do zastosowania art. 201 § 1 p.p.s.a. Przy umorzeniu postępowania na skutek cofnięcia skargi, niezależnie od przyczyny, która legła u podstaw takiej decyzji strony skarżącej, przepisy p.p.s.a. nie przewidują zwrotu kosztów postępowania, a jedynie zwrot wpisu od pisma cofniętego, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 1028/14, niepubl.).