Uzasadnienie
W dniu 28 lutego 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga Zarządu Terenowego [...] na bezczynność Komendanta Oddziału Straży Granicznej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 kwietnia 2020 r. strona skarżąca wezwana został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka adresowana do skarżącego, zawierające powyższe wezwania została zwrócona Sądowi jako przesyłka awizowana z adnotacją,,zwrot, nie podjęto w terminie".
Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 15 czerwca 2020 r. przesyłka została uznana za doręczoną z dniem 22 maja 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez stronę skarżącą należny wpis.
Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2020 r. sędzia sprawozdawca wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł.
Przesyłka polecona z dnia 5 maja 2020 r. zaadresowana do J.M. Zarządu Terenowego [...] (na adres wskazany w skardze), zawierająca wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w związku z faktem, iż doręczyciel nie zastał adresata i nie mógł doręczyć przesyłki osobiście ani w sposób zastępczy, była przez pocztę dwa razy awizowana: 8 i 18 maja 2020 r. Zgodnie z adnotacją doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, zawiadomienie o jej pozostawieniu umieszczone zostało na drzwiach adresata. Wobec nie odebrania przez adresata przesyłki w terminie 7 dni od dnia powtórnego awiza przesyłka została zwrócona przez pocztę z adnotacją,,zwrot nie podjęto w terminie".
Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (doręczenie właściwe i zastępcze), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W myśl § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w w/w terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia w/w okresu (§ 4).
Stąd Sąd uznając, iż spełnione zostały przesłanki określone w art. 73 p.p.s.a. przyjął przewidzianą w tym przepisie fikcję prawną skutecznego doręczenia. W zarządzeniu z dnia 15 czerwca 2020 r. Sąd uznał, iż w/w przesyłka została skutecznie doręczona stronie skarżącej z dniem 22 maja 2020 r.
Zauważyć należy, iż w istocie termin do usunięcia braków formalnych skargi zaczął biec dla strony skarżącej od 24 maja 2020 r. i upłynął w dniu 1 czerwca 2020 r. Termin ten bowiem początkowo z uwagi na art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), dodany do ww. ustawy ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568), a uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875), nie rozpoczął biegu.
Z kolei ustawa z dnia 14 maja 2020 r. została opublikowana w Dzienniku Ustaw w dniu 15 maja 2020 r. i weszła w życie 16 maja 2020 r. (art. 76). W art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. postanowiono, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Tak więc termin do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi rozpoczął "ponownie" bieg 24 maja 2020 r., a zakończył 1 czerwca 2020 r. (dzień 31 maja był dniem ustawowo wolnym od pracy - niedzielą, przez co z mocy art. 83 § 2 p.p.s.a. uległ przedłużeniu do 1 czerwca). W terminie tym wymagany wpis nie został uiszczony.
Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 1 i 3 p. p. s. a.