Uzasadnienie
E. G., reprezentowany przez I. H., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W skardze wskazano adres skarżącego: ul. [...], [...].
Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik złożył oświadczenie o rezygnacji z reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnym. W piśmie tym wskazano adres skarżącego: [...],[...]. Odrębnym pismem z [...] r. (data wpływu do Sądu – [...] r.) skarżący E. G. oświadczył, że w niniejszym postępowaniu występuje przez Sądem osobiście. Jako swój adres podał: [...],[...]. Jednocześnie skarżący nadesłał własnoręcznie podpisaną przez siebie skargę ze wskazaniem swojego adresu – [...],[...].
Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi na bezczynność Wojewody [...] w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie przesłano skarżącemu na ostatni podany przez niego adres i wobec nieodebrania awizowanej przesyłki z placówki pocztowej, wezwanie uznano za skutecznie doręczone z dniem 23 stycznia 2025 r. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, skarżący nie uiścił wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.
W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał E. G. do uiszczenia wpisu sądowego – w terminie 7 dni – od wniesionej skargi, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została wysłana na adres skarżącego, tj. ul. [...],[...], podany przez niego w skardze własnoręcznie podpisanej, nadesłanej do Sądu w dniu [...] r. wraz z pismem, w którym skarżący oświadczył, że działa w sprawie samodzielnie.
Po dwukrotnym, prawidłowym, awizowaniu przez pocztę, przesyłka została zwrócona do Sądu jako niepodjęta w terminie i na podstawie art. 73 p.p.s.a. uznana przez Sąd za skutecznie doręczoną w dniu 23 stycznia 2025 r. Zatem od dnia następnego rozpoczął bieg wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego, który upłynął z dniem 30 stycznia 2025 r. (czwartek).
Analiza akt sprawy wykazała, że do dnia wydania niniejszego postanowienia E. G. nie wpłacił wymaganego wpisu sądowego, co w świetle wyżej przywołanych przepisów uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu.
W konsekwencji na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.