Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w wyniku rozpoznania skargi P.G. – redaktora naczelnego dziennika [...] na bezczynność Zarządu Związku Łowieckiego w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, zobowiązał organ administracji publicznej do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] września 2014 r. w zakresie udostępnienia korespondencji między Zarządem [...] oraz myśliwymi G.K. i Z.A., w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt sprawy, stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w pozostałym zakresie skargę oddalił i zasądził na rzecz skarżącego od organu zwrot kosztów postępowania sądowego.
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2019 r. P.G. zwrócił się o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku z dnia 5 lutego 2015 r. w zakresie prawidłowego oznaczenia organu, którego bezczynność była przedmiotem skargi, gdyż z treści sentencji wynika, że skarga dotyczy bezczynności Zarządu Związku Łowieckiego w [...].
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż komparycji wydanego w dniu 5 lutego 2015 r. wyroku popełniono oczywistą omyłkę pisarską poprzez błędne wpisanie w wierszu trzynastym jako organu "Zarządu Związku Łowieckiego w [...]" zamiast poprawnie "Zarządu Związku Łowieckiego w [...]".
Wobec powyższego, mając na uwadze treść art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.