Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2014r. S.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na przewlekłe prowadzenie przez Starostę wznowionego postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2014r. postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę stacji diagnostycznej, myjni samochodowej oraz zaplecza socjalno-biurowego na działce nr [...].
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lutego 2015r. wezwano skarżącego m.in. do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem skargi do Sądu skierował, w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, zażalenie na przewlekłe prowadzenie przez Starostę ww. postępowania do organu administracji publicznej wyższego stopnia, tj. Wojewody (art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane, z uwzgl. art. 17 pkt 3 kpa) oraz do nadesłania odpisu wniesionego ewentualnie zażalenia.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący w piśmie z dnia [...] lutego 2015r. nie wykazał, by wnosił zażalenie do organu wyższego stopnia.
Także Wojewoda, w związku z wystosowanym przez Sąd zapytaniem, w piśmie z dnia [...] marca 2015r. poinformował, iż S.G. nie wnosił do tego organu zażalenia na przewlekłe prowadzenie przez Starostę postępowania wznowionego postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2014r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża zasadę, zgodnie z którą sądy administracyjne, jako powołane do kontroli zgodności z prawem działalności organów administracji publicznej, w tym trybu postępowania administracyjnego, nie mogą zastępować organów w wykonywaniu powierzonych im ustawowo zadań. Należy każdorazowo mieć na względzie, że sądowa kontrola stanowi ostateczny czynnik weryfikacji działań administracji, uruchamiany dopiero wówczas, gdy inne ustawowe mechanizmy zawiodły.
W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania zastosowanie znajduje art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.), który stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. To ten organ, a nie sąd administracyjny w pierwszej kolejności dysponuje instrumentami proceduralnymi mającymi na celu zdyscyplinowanie organu niższego stopnia w zakresie sprawności i szybkości załatwienia sprawy.
Stwierdzając, że S.G. wnosząc skargę z dnia [...] grudnia 2014r. nie skorzystał uprzednio z przewidzianego w art. 37 kpa środka zaskarżenia, uznać należało, iż skarga ta - jako niedopuszczalna - stosownie do dyspozycji do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu, o czym postanowiono jak w sentencji.
Końcowo podkreślić należy, iż odrzucenie przedmiotowej skargi nie zamyka drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na przewlekłe prowadzenie przez Starostę wznowionego postępowania, po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 kpa.