Uzasadnienie
We wniosku z dnia l września 2005 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skarżąca E.P. domagała się zasądzenia na jej rzecz "grzywny w kwocie dziesięciokrotnej przeciętnej krajowej", uzasadniając wniosek uchylaniem się organu tj. Wojewody od zastosowania się do orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu z dnia 3 września 2002 r. W wyroku tym, wydanym po rozpoznaniu jej skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania Naczelny Sąd Administracyjny nakazał Wojewodzie zwrot poniesionych kosztów sądowych przez stronę, to jest opłaty sądowej w wysokości lO zł., która to należność nie została zwrócona.
W piśmie procesowym z dnia 6 października 2005 r., będącym odpowiedzią na wniosek skarżącej Wojewoda wyjaśnił, że dnia [...].10.2002 r. wysłał przekazem pocztowym przedmiotową kwotę na adres, gdzie w tym czasie przebywała skarżąca (noclegownia dla bezdomnych), jednakże w dniu [...].10.2002 r. nastąpił zwrot tej kwoty. W ocenie organu nastąpiło przez skarżącą naruszenie przepisu art. 41 § l k.p.a., bowiem dokonała ona zmiany miejsca zamieszkania nie zawiadamiając o powyższym fakcie organu II instancji. Do chwili obecnej skarżąca nie jest nigdzie zameldowana na pobyt stały, a o nowym adresie organ dowiedział się z chwilą przesłania skargi do Wojewody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Orzeczenia sądów administracyjnych w części dotyczącej przedmiotu zaskarżenia podlegają wykonaniu na zasadach określonych w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 154 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, sąd na wniosek strony może wymierzyć temu organowi grzywnę.
Zasada ta jednak nie dotyczy niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych. Niewykonanie orzeczenia w tej części nie oznacza bezczynności organu administracyjnego, o której mowa w art. 154 § l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ w takiej sytuacji nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej (np. wszczęcia postępowania administracyjnego, wydania aktu itp.) zastrzeżonych prawem do jego właściwości, lecz powstaje pomiędzy organem a osobą, na której rzecz orzeczono zwrot kosztów sądowych, cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, a strona wierzycielem.
Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w części dotyczącej zasądzonych na rzecz strony kosztów (w tym kosztów sądowych) odbywa się w drodze egzekucji sądowej zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez sąd prawomocności orzeczenia w myśl art. 169 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyrok taki stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym.
Uwzględniając powyższe, należało stwierdzić, że dochodzenie zasądzonych na rzecz skarżącego kosztów jest w trybie wskazanym w skardze niedopuszczalne i dlatego Sąd na mocy art. 58 § l pkt l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami) orzekł jak w sentencji.