Uzasadnienie
W.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Zespołu Zarządców Nieruchomości WAM Spółki z o.o., której skutkiem było powstanie u skarżącego zobowiązań finansowych związanych z dostarczaniem mediów do lokalu mieszkalnego w [...], którego jest współwłaścicielem.
Z treści skargi wynika, że stroną umowy o dostarczanie mediów do wskazanego lokalu jest skarżący, natomiast w lokalu zamieszkuje jego była małżonka, która swoim działaniem dąży do zwiększenia zadłużenia z tego tytułu. Skarżący podniósł, że od dłuższego czasu wielokrotnie wzywał zarządcę wspólnoty mieszkaniowej do odcięcia mediów od lokalu, jednak skutkiem wieloletniego braku reakcji zarządcy w tym zakresie jest stały wzrost zadłużenia skarżącego. Doprowadziło to do egzekucji sądowej i licytacji lokalu będącego przedmiotem współwłasności skarżącego.
Na poparcie swoich twierdzeń skarżący załączył kopie wezwań kierowanych przez siebie do zarządcy wspólnoty, pism zarządcy oraz podał sygnatury spraw cywilnych dotyczących niniejszego stanu faktycznego, toczących się przed Sądem Rejonowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Omawiana skarga dotyczy cywilnoprawnego sporu obejmującego należności związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego. W stosunku prawnym łączącym wskazane wyżej strony brak jest znamion podporządkowania skarżącego spółce sprawującej zarząd nieruchomością oraz możliwości kształtowania przez ten podmiot sytuacji prawnej skarżącego przy pomocy władztwa administracyjnego. Są to strony stosunku cywilnoprawnego opartego na zasadzie równorzędności i braku podporządkowania jednego podmiotu drugiemu.
Nadto wskazywana w skardze bezczynność nie obejmuje żadnego z aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z treści skargi, zamiarem skarżącego było doprowadzenie aby zarządca nieruchomości dokonał czynności faktycznej polegającej na odcięciu dostaw mediów od wspomnianego na wstępie lokalu mieszkalnego w [...]. Pomijając zatem fakt, że skarga dotyczy bezczynności w dziedzinie działań faktycznych, a nie czynności konwencjonalnej wywierającej skutki w sferze praw i obowiązków skarżącego, wskazać również należy, iż nie obejmuje ona swym zakresem żadnego z aktów bądź czynności poddanych przez ustawę kontroli sądu administracyjnego, wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., jak również bezczynności w przypadkach określonych we wskazanym przepisie.
Powyższe prowadzi do wniosku, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Na marginesie można jedynie wskazać, że w zakresie obejmującym opisany w skardze stan faktyczny skarżący może dochodzić swych praw przed sądem powszechnym, w szczególności (o ile faktycznie toczy się przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne) rozważenia wymagałaby celowość wystąpienia z powództwem przeciwegzekucyjnym.