Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 października 2005 r. T.W., reprezentowany radcę prawnego M.W., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu w przedmiocie przekazania sądowi skargi dotyczącej powtórzenia zaliczenia z przedmiotu "statystyka". Mimo wezwania Sądu pełnomocnik nie sprecyzował czy pismo stanowiło odrębną skargę na bezczynność organu, czy wniosek o wymierzenie grzywny, w związku z zaniechaniem przekazania sądowi wcześniejszej skargi.
Pismem z dnia 29 marca 2006 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę wskazując, że Rektor Uniwersytetu uchylił sporną decyzję, co satysfakcjonuje stronę skarżącą,
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje:
Dysponentem skargi, która inicjuje postępowanie przed sądem administracyjnym jest strona skarżąca.
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna tę czynność procesową za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością.
Na podstawie akt sprawy Sąd zważył, iż w przedmiotowej sprawie cofnięcie skargi przez skarżącego należało uznać za dopuszczalne.
W myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego, który zainicjował postępowanie sądowoadministracyjne stanowi przesłankę umorzenia przez Sąd postępowania, gdyż staje się ono bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), należało umorzyć postępowanie w sprawie.